Kadın, zarif ve yüksek topuklu Manolo Blahnik’lerini Londra’dan iki gün önce almıştı. Üzerine giydiği DKNY slim blucini çekiciliğini daha da belirginleştiriyordu. 40’larında olmasına rağmen çok daha genç gösteren adam ise Lacoste tişört, Jordache kot pantolon ve bordo renkli mokasen ayakkabısıyla adeta Cadde’nin eski günlerine bir gönderme yapıyor gibiydi...
Arabalarına park yeri bulmanın mutluluğu içindeydiler. Bağdat Caddesi’nin dev çınarlarının gölgesinde eski romantik kareleri hatırlatan jest ve mimiklerle el ele yürürlerken, etraftakiler zaman zaman bunun bir film çekimi olduğu yanılgısına kapılıyordu. Divan’ın hizasına gelince yavaşladılar. Karşıya geçmek için kaldırımın köşesinde beklemeye koyuldular. Gölgeleri, yaz güneşinin sert ışıklarıyla asfaltın üzerinde uzuyordu. İşte tam da o sırada, ön kaputundaki ateş kuşu deseniyle trafiğin içinden fırlayan siyah bir Trans Am, aynı eski günlerde olduğu gibi çığlık çığlığa, hızlı ve şımarık bir biçimde önlerinden geçti. Az önce dinledikleri o eski disko parçası ise Trans Am’ın hoparlörlerinde kaldığı yerden devam ediyordu. Adam, Oh, herifler müziği de sonuna kadar açmış, ne güzel, diye düşünürken, uzaklaşan arabasının arkasından dalgın gözlerle öylece bakakaldı. Sakinliğini bozmadan, “Bizim arabayı patlatmışlar,” diye mırıldandı kadına. Ama içinden, Trans Am’ıyla birlikte uzaklaşan müziğin nakaratına katılıyordu aslında. Kadının elini biraz daha sıkı kavradı, kendine doğru çekerek karşıya geçmekten vazgeçtiğini belli etti. Divan Pastanesinde oturma planları suya düşmüştü. Caddebostan’a doğru yeniden yürümeye koyuldular...

---