Bilen söyler, bilmeyen söyler ve bilmeyen, bilmediğini de bilmez. Konuşan susmaz, susan, konuşmaz. Akıllıya deli, deliye akıllı denir. Yalan hakikat, hakikat ~aran olur. Yükselen düşer, düşen yükselir. Mazluma zalim, zalime mazlum, mağdura gaddar, gaddara mağdur denir, Medihte bir zem, zemde bir medih aranır. Yar bugün ağyar, ağyar da yar olur. Bütün bu duygu ve düşünce kaynaması arasında tabiattan bir parça olmamıza rağmen, eskiyen, yıpranan yine bizleriz. Kaybettiklerimizin yerine yenilerini koyamayız. Halbuki güneş her gün yenidir! Tabiat kendi türkülerini çağırır. Değişen, yine değişmeyen, kaybolan, yine mevcut olandır. Ne gidenlerden haber var, ne gelenler, gidenleri arar. Bir çemberin dişleri arasında döner dururuz. Dostlarım, aziz dostlarım!., Bu dünya böyledir işte!.. Hayat, olduğu gibi değil, o1acağı gibidir. İlmiyle amel etmeyen âlim, içi kitap dolu bir vitrin gibidir. İki yüzlü insanın yüzü mutlaka yere gelmiştir. Menfaatine düşkün olan insanda insaf ve mürüvvet dumura uğramıştır. Sizi anlamayanı, siz anlamağa çalışın. Bu suretle ona iyilik etmiş olursunuz. Husumette efendilik yoktur. En güç san'at, insanları idare etmektir. İkbali hazmet ki idbara tahammül edebilesin. Döneğin koluna asılan, düşer!.. Istırap, şuura çıkan merdivendir. Tecrübe, acı da olsa, öğreticidir. Kalplerini sevgiye tabut yapanlarda bütün maneviyatlar düşer! Istırap, şuura çıkan merdivendir. Tecrübe, acı da olsa, öğreticidir. Sınır-i keIamdan daha kuvvetli bir mucize yoktur diyen şair haklıdır. Çünkü söz, insanları birbirine bağlar. Kalplerini sevgiye tabut yapanlarda bütün manevi mukaddesler ölüdür.

---