"Genç kadının gözyaşları, nefret ve çaresizlikten şimdi daha da kızarmış olan yanaklarından aşağı süzü1üyor, birer billur damlası halinde bluzuna düşüyor, pembe ipek üzerinde adeta kan gö1cükleri oluşturuyordu. Bir an genç adamla göz göze geldi. Genç adamın gri gözlerindeki arzu kıvılcımları Juliet'i şaşkına çevirdi. Tanrım, bu olabilir miydi? Nefret aşka dönüşebilir miydi?.. " O sırada telefon tatlı tatlı çaldı. Oysa öykülerdeki telefonlar hep acı· acı çalar. Zilin sesi ne denli acı olursa, okurda uyandırdığı merak o denli büyük olur. Ne var ki, o aptalca romanı çevirme işkencesinden, beni birkaç dakikalığına da olsa kurtaracak olan telefon zilini "acı" diye tanımlamak içimden gelmedi. Sözlüklerin üzerinden uzanıp almacı kaldırdım.' - Muzaffer Abayhan'la görüşebilir miyim? dedi bir adam. - Benim, buyurun. - Ben, Necmi Çilingiroğlu. Sanatsal Çaba Dergisi'nden... Birden coşkuya kapıldım, - Benden öykü mü istiyorsunuz yoksa? diye bağırdım. O da, - "Hayır!" diye bağırdı. Sonra, "Yani, şu günlerde olmaz' diye düzeltti daha dingin bir sesle. "Biliyorsunuz, şu son kâğıt zammından sonra sayfalarımızı azaltmak zorunda kaldık. Bu nedenle, ancak iki, hatta üç ayda bir öykü kullanabileceğiz. Ayrıca, yayınlanmak üzere bekleyen birçok öykü var elimizde…'

---