Türkiye nüfusunun belki de en az yarısı doğduğu, çocukluğunu ve gençliğini geçirdiği köyüne, kentine özlem duyarak yaşar. Eğer memleketi bildiği yerden uzakta yaşıyorsa, mutlaka sıla hasreti çekmiş ya da çekmektedir. Bostancı Masalları'nda anlatmaya çalıştığım da benim sılam. Uzun yıllar ayrı kalan memlekete duyulan, kavuşamadıkça daha da büyüyen, hatta yer yer, için için, neredeyse efsanevi nitelik kazanmaya başlayan derin bir özlem. Kırk yılı aşan bir ayrılıktan sonra memlekete, köyüme dönüp neredeyse coşkuya dönen bir sevinçle "Bostancı Masalları" üzerinde çalışırken, uzun bir ayrılıkla beslenip kabaran hasret duygularımın, memleketime kavuştuktan sonra, zamanla, bazı burukluklar ve "keşke"lerle yüklü bir nostaljiye dönüştüğünü de itiraf etmeliyim. "Bostancı Masalları" elinize geçtiyse, arada bir gelip gitsem de uzun süre uzak kaldığım Bostancı'nın, yarım asır önceki doğası, iklimi ve insanlarıyla birlikte yaşadığım o 1950'li, 60'h yıllar dönemini anlatmaya çalıştığımı göreceksiniz. Bu okumada, sanki zamanın akışını durdurup, yalnız o dönemin içinde kalarak değişiklikleri görmeyen, yaşamayan, bu baş döndürücü değişime şahit olmayan bendenizin sılasıyla tanışacaksınız. Üslubumu ve tarzımı belki beğenecek, belki beğenmeyeceksiniz. Olur da beğenirseniz, kendi yaşadıklarınızla benzerlikler kuracak ve mutlu olacaksınız. Öyle sanıyorum ki, bazı fotoğraf ve gravürlerle de canlandırmaya çalıştığım ve anlatımında duygusal, lirik, sanki içine kendi müziğini de koymak istediğim bir biçem tercih ettiğim bu metin okuru biraz da şaşırtacak özeliklere sahip…

---