EDREMİT'TE Edremit ortaokulundayım. On beş yaşındayım. Yıl 1951. iktidarda Menderes ve Celal Bayar. Babam Edremit Kaymakamı. Ben Edremit ortaokulundayım. Orhan Veli okuyorum. Sait Faik okuyorum. Cahit Sıtkı Tarancı. Sonra öğretmenimiz" size bugün bir şiir okuyacağım" diyor. Şiir Ahmet Haşim'in. Bir taraf bahçe, bir taraf dere Gel uzan sevgili benimle yere Suyu yakuta döndüren bu hazan Bizi gark eğliyor düşüncelere Öğretmenimiz Fikri Çöze keman da çalardı. Beden öğretmenimiz Şahin Köktürk. Onunla gezilere çıkıyoruz. Hasan Boğuldu, Sutüven, Şıp Şıp Dede. Doğayı sevmeye başlıyoruz. Tatmaya başlıyoruz. Kendiliğinden oluyor bu. Şahin abi öğretmiyor bize. Su ile ateş arasında bir cezve vardır. O cezve oluyordu ve su kaynıyordu. Mustafa Seyit Sutüven, bir şair. Çünkü Sutüven şelalesine şiir yazmış. Müthiş bir komünizm düşmanlığı ve komünizm avı. Demokrat parti. Mustafa Seyit Sutüven zanlı. Sabahattin Ali öldürülecek. Mehmet Başaran, gezici başöğretmen, sürülecek. Demokrat parti bayraklarıyla dolaşıyorlar. Vatan cepheleri kuruluyor. Babam bunlarla anlaşamıyor. Ben bu arada Sabahattin Ali'nin "Kuyucaklı Yusuf' ve "Sırça Köşk" isimli kitaplarını bulup okuyorum. Bir türlü inanamıyorum. Doğa güzel. Biz dağlardayız. Benim de karşıma bir Sarı Kız çıkıyor. Ben de ona vuruluyorum. Demokrat hükümet babamı Edremit'ten alıp Gediz'e gönderiyor. Gediz ortaokulu. Türkçe öğretmenim Muharrem Barut. Bir dağcı ve kayakçının notları. Kapatılmış olan Halk Evi kütüphanesi babamın emrinde. Bütün klasikler orada. Oh be Tuncel, Tolstoy, Dostoyevski, Zozçenko okuyorum ki, nasıl okuyorum. Futbol oynuyorum, koşuyorum ve öyküler yazıyorum. Ben artık genç öykü yazarı Tuncel Kurtiz'im.

---