İlerdeki bölümler, az ya da çok tamamlanmış bir otobiyografi anlamını taşıyan anılar olarak anlaşılmamalıdır. Bu kitap ile sadece benim ve dostlarımın, tanıdıklarımın yaşamlarının belli bir kesiti özel bir bakış açısı altında anlatılmaya çalışılacaktır. Onları kaleme almaya karar vermemde, birçok Alman ve Türk meslektaşımın, bu kitapta bahsedilen Türkiye Mültecileri'nden sağ kalan pek az kişiden biri olmam nedeniyle beni zorlamaları en büyük rolü oynamıştır. Böylece, genellikle hafızamda kalanlara dayanarak, nispeten çok sayıda Alman dili konuşan bilim adamı ve sanatçının çok az tanıdıkları bir ülkede geçirdikleri bu on yılları ciddi ve kısmen de neşeli yanlarıyla anlatmaya çalışacağım... Değineceğim sorunları ve olayları kısmen ele alan bazı eserler daha önce yayınlanmış bulunuyor. Bunların arasında ilk sırada, Horst Widmann'ın yaklaşık üç yüz sayfa tutan ve 1973'de Bern'de Herbert Lang ve Frankfurt'ta Peter Lang tarafından yayınlanan "Sürgün ve Eğitim Yardımı: Alman Dili Konuşan Akademisyenlerin 1933 sonrası Türkiye ilticası" adlı eserini saymak gerekir. Bunlar arasında, Ernst Reuter'in basımı mükemmel bir şekilde gerçekleştirilen mektupları istisna olmak üzere (Berlin Senatosu emriyle Berlin Eyalet Arşivi, çağdaş Tarih Bölümü tarafından dört cilt halinde, Propylaeen Basımevinde 1972'den itibaren yayınlanmıştır) Wilhelm Röpke'nin mektupları (Mektuplar 1934 -1966, E. Reutsch Basımevi, Erlenbach-Zürih, 1976) ve Rudolf Nissen'in "Beyaz Yapraklar - Siyah Yapraklar" (DV A, Stuttgart 1969) adlı bazı ayrıntılı açıklamalar içeren hatıratı sayılabilir.

---