1. ciltte Beykoz - Anadoluhisarı, 2. ciltte Anadoluhisarı - Üsküdar, 3. ciltte Sarıyer - Yeniköy, 4. ciltte Yeniköy - Ortaköy sahilleri yer almaktadır. Beykoz'dan Üsküdar'a Anadolu Yakası; Sarıyer'den Beşiktaş'a Rumeli Yakası sahilhaneleri 1970/1971 tescilleri esas alınarak- verilmiş koruma no.ları esas alınarak tamamlanmış oldu. Bu izleme yirmi iki yıl sürmüş, 1971 yılından 1993 yılı sonuna kadar değişiklikler de izlenmiştir. Görüldüğü gibi, koruma no.su verilmiş, Beşiktaş ilçesinde, diğer üç ilçeye göre, ancak 25 adet sahilhane vardır. Beşiktaş İlçesinin sahil şeridi Dolmabahçe saat kulesine kadar devam ediyor. Halbuki tescile göre biz Ortaköy Camii yanındaki 173 no.lu Esma Sultan Sahilhanesi ile Rumeli yakasını noktaladık. Bunun nedeni (bir bölümü Feriye/ okul olan) saraylar dizisinin ayrı bir statü içinde olmasıdır. "Sahilhane" deyimini kullanmamızın nedeni, birçoklarının önlerinden yol geçirilmesi nedeniyle dudak dudağa / yalı karakterini kaybetmiş olmalarıdır. Yalı/sahilhaneler özelliklerine göre birinci, ikinci, üçüncü gurup/sınıf olarak ayrılmışlardı. 1974'den itibaren, değişiklikler ve restorasyon uygulamaları ihtiyaçları nedenleriyle bu sınıflamalar ayrıca alt sınıflara bölünmüştür. Şöyleki: lA, 2B1, 2A2 gibi. Bunlar -özellikle ilgili kurulun İstanbul korunacak yapılarla ilgili ve görevli olduktan sonra- global olarak 1., 2. ve 3. gurup (veya sınıf) ayırımının ve uygulamalarının yeterli olmadığının görülmesiyle kayıtlara ve restorasyonlara alınmıştı. Çünkü: örnek olarak 2. gurup (veya sınıf) olarak kabul edilen ve iç bölümlerinin değişimine onay verilen yalının, merdiveni, ocağı, fırın tertibatı, nakışları, gusülhanesi, balkonu, çeşmesi, iç sarnıcı, dam kasnağı ilk. özellik taşıyabilir. Bu nedenle restorasyon onayında Al, A2, Bl, B2 gibi kayıtlar konulabilir ve konulmasında büyük yarar, hatta zorunluluk var. Ancak yine ilk uygulamalara dönülerek yalnız 1. 2. veya 3. gurup eski eser denilmektedir.

---