500 Sene Evvel Haliç'in altında sahillerinde bir gece... İrvansaray'da Vlaherna'nın karşı sırasında, beş altı odalı yüksek bir evin penceresinden hazin bir ses işitildi. Haliç sahilinde Anivas'ın kayığından başka bir kayık yoktu. Haliç sakinleri uykuda... Ay batıyor, sabah oluyordu. Anivas'ın sabaha karşı İvansaray sahilinde ne işi vardı? Bazen uzaktan Anivas'ı görüp kaçan balıkçılar da bunu anlamak istiyorlardı. Anivas... Bu ismi Bizans'ta işitmeyen, bilmeyen kalmamıştı. Anivas; saraya mensup genç ve yakışıklı bir zabitti. Vlaherna'da imparatorun itimadını kazanmış, onun kadar nüfuzlu ve şımarık bir zabit yoktu. Anivas, sabaha yakın bir zamanda, kendi kayığına binerek, haftada bir iki deva İvansaray'a gelirdi. O gece, Anivas'ın başı her zamankinden çok daha kararmıştı. Kayığını ufak bir iskeleye yanaştırdı, sahile atladı ve bir kaç adım yürüdü...

---