GİRİŞ
Batı yönünden gelen iki altın kartal, ağır ve güçlü kanat çırpışlarıyla kentin üzerinde alçalıp hiçbir yere sapmadan podyuma doğru uçtu. Şafağın solgun ışığında forumun tapınaklarına ve abidelerine yansıyan gölgeleri onları zafer tablosunda hak ettikleri yeri almaya gelen iki Hades’liye benzetiyordu. İki kartal son anda kanatlarını kapatıp Kutsal Yol boyunca kuzeye doğru süzüldü. Defne yapraklarından tacıyla podyumda tek başına duran adam, kanatlarının temasını hissetti ve pençelerindeki mor damarları, altın yaldızlı tüylerinin parlak ışığını gördü. Bu çift onun ganimetleriydi, yarım asır önce bir başka zaferden sonra imparatorluğun kuzey eteklerindeki ıssız bir dağ başında bulup Roma’ya getirdiği güçlü kartalların torunlarıydı. Adam, onları izlerken, kartallar bütün haşmetleriyle kentin merkezinden yükseklere yöneldiler, sanki altlarındaki Kutsal Yol’un her iki tarafında bulunan halkın soluklarıyla uçuyorlarmış gibi kanatları açılmıştı. En yüksek noktada bir süre hareketsiz durdular, sanki Jüpiter eğilip ikisini de bağrına basmıştı. Sonra kısa çığlıklar atarak kanat çırpıp yükseldiler ve kanatlarını yeniden bitiştirip Capitoline Taınağına doğru dalışa geçip Mars Alanı’nda bekleyen lejyonlara doğru gözden kayboldular...

---