Bundan yedi sekiz yıl önce, bir gün, kendisine derin saygı beslediğim bir Allah dostu bana, hatıralarımı kayda geçirmemi buyurunca, bir an irkilmiş, düşüncelere dalmıştım. Nasıl olacaktı? Geriye dönüp ağır sıkıntılarla dolu çocukluk ve gençlik yıllarımı hatırlamak bile bana bunalım ve daralma veriyordu. Ancak bana bu ödevi veren kişinin sözü benim için buyruktu. Bir süre sonra genç bir arkadaşın yardımıyla anılarımı teybe kaydetmeye başladım. Birçok aksaklıktan sonra kayıt işi tamamlandığında, anlattığım süreçle bir kez daha derinden derine hesaplaşmış bulunuyordum. Hayatımdaki belli çilelerin zahirdeki müsebbibi gibi gözüken ebeveynime ve diğer ilgili kişilere karşı içimde en ufak bir şikâyet kalmamış olduğunu memnuniyetle müşahede ediyorum. Kadere rıza duygusu; sabrı, tevekkülü, bir başka boyutta zenginleşmeyi getiriyor. Söz konusu kişilerden göçmüş olanlara daima rahmet, hayatta bulunanlara da selamet dilemekteyim. Kayıt işlemi boyunca bana destek olan, değerli katkılarını esirgemeyen aziz kardeşlerim Meryem Atlas, Leyla İpekçi, Berat Demirci ve Elif Betül Demirci'ye sonsuz teşekkürlerimi iletiyorum. Onların kararlı mesaileri olmasaydı bu metin belki de tamamlanamayacaktı. Hayatımdan, bende yer etmiş birtakım olayları ve sahneleri nakletmekten başka hiçbir iddiası olmayan bu metni okurların ilgisine sunarım.

---