Basın tarihi üzerince yapılan araştırmaların iğneyle kuyu kazmaya benzeyen yıpratıcı bir iş olduğu söylenir. Çünkü bu çalışmalara kaynaklık teşkil edecek eserler, büyük çoğunlukla, arşiv çalışması icap ettiren birinci el kaynaklardır: ve bunlarla uğraşmak insanın bir hayli zamanını ve emeğini tüketen bir çabayı gerektirir. l3dki. Türkiye'de basın tarihi üzerine yapılmış olan çalışmaların sayıca l7.Iiği da bununla açıklanabilir. Bir basın tarihi araştırmasına girişmenin yaratacağı kaynak bulma zorluğunun bilincinde olmama rağmen, gene de böyle bir çalışmayı seçmiş bulunmamın belki de tek nedeni, iletişim tarihine duyduğum özel merak ve ondan aldığım büyük zevk ile açıklanabilir. Türkiye'deki arşivleme çalışmalarının yetersizliği ve aranan kaynak eserlerin ve gazete koleksiyonlarının bulunamaması veya eksik biçimde bulunabilmesi, belli bir döneme ilişkin gazete ve dokümanların eski-Türkçe olması gerçeği ile birleşince, basın tarihi araştırmacısının, yapıtını oluştururken zorluklarla karşılaşması da, kaçınılmaz olmaktadır. Bu nedenle, çalışmamızda karşılaşılabilecek bazı eksik noktaların, bu zorluklardan kaynaklandığını burada belirtmek isterim. Ayrıca, konuyla ilgili tüm makalelerin taranmış olmasına karşı, konunun amacı açısından hepsine yer veremediğimizi de vurgulamak yerinde olacaktır. Bu çalışmayı gerçekleştirebilme çabalarım içinde, ismini zikretmek istediğim ilk kişi, bana basın tarihi disiplinini sevdiren sayın hocam M. Nuri İnuğur'u anmadan geçemeyeceğim. Tez Danışmanım Yard. Doç. Dr. Filiz Balta Peltekoğlu'nu da, çalışmamı yönlendirdiği ve bana eleştirileriyle ile yol gösterdiği için zikretmek isterim. Gene, Ali Naci Karacan konusunda biyografik bir çalışması olan ve bana kişisel arşivini açan Sayın Sadun Tanju'yu da anmadan geçemem. Ayrıca, bana her türlü kolaylığı gösteren Atatürk Kütüphanesi, Beyazıt Devlet Kütüphanesi ve Hakkı Tarık Us Kütüphanesi personeline de teşekkür etmek isterim. Tezdeki, varsa, tüm hata ve eksiklerin sorumluluğunu ise sadece, bu satırların yazarının üstlenmesi doğaldır.

---