Gerekli düzeltmeleri yapmam için bana gelen surette, ilk iki sayfa boştu. Buraya önsöz yazılacak, diye notlar düşmüşler. Bir kaç satır yazmamak olmazdı. Bari o bir kaç satırla kendimi tanıtayım. Mucur'un Gümüşkümbet köyünde 1933'te doğmuşum. Çocuğun, adamdan sayılmadığı dönemlerin son kalıntısıyım. Şefkatten yoksun büyüdüm. Hep ortaya razı oldum. Eğitmen okullarında, deneme okullarında, köylerde okudum. Geçer notlarım uç uca eklene eklene, günün birinde mühendis oldum. Bir maaşa talim ederek, hep kitap okudum. Yıllarca kitapçıları dolaşarak, Türk mizahını eve taşıdım, satır satır okudum, defalarca hatmettim. Kimseye şefim, müdürüm, üstadım, beyim, efendim dememek için hep onlardan uzak durdum. Bu çok pahalıya mal olan bir memnuniyet biçimiydi, ama kitabımda pişman olmak yoktu. Bazı kitapçılara bir kaç sözüm var: Bakkal, kırıntı peynirleri evine götürür, manav yumuşayan domatesleri evine götürür. Kasap, müşterilerinin beğenmediği eti evine götürür. Be adam, bari sende evine bir kaç küçük kitap götür. Belki çoluk çocuğun yanılıp göz atar. Beyni ihmal edip de hep mideyi düşünenlerin devleti olmaz. Olursa da bu, sonun başlangıcıdır. Umurunda mı, bir köşeye koymuş gümüşçüyü, öbür köşeye de kasetçiyi, sat babam sat! Hani temiz bir simitçi, simidi maşayla tutup verir ya alıcıya... Utanmasa, elim kitaba değmesin diye, kitabı maşayla tutup verecek okuyucuya. İnsana dost, diğer dosttan dert yanmak için lazımdır, bu hakkımı kullandım, kusura bakmayın. Yapamadığım şeyleri önererek bitiriyorum sözlerimi. Seviniz, seviliniz, sağlıklı ve sempatik olunuz.

---