Feminizmin Ermenicesi
Lerna Ekmckçioğlu - Melissa Bilal

Osmanlı kadınlarının, aile, eğitim, çalınma ve siyaset alanlarındaki özgürleşme mücadelesi 19. yüzyıl ortalarından itibaren başladı. Bu mücadeleyi veren kadınlardan bazıları Ermeni'ydi...
Bu Ermeni feministler nasıl bir dünya tahayyül ediyorlardı; onlar için eşitlik ve özgürlük ne ifade ediyordu; hangi yollarla elde edilecekti? Bu kitap, İstanbul’da doğan ve etkileri Anadolu, Balkanlar, Ortadoğu ve Kafkasya coğrafyasına yayılan Ermeni kadın hareketinin beş öncü aktivist yazarının (Elbis Gesaratsyan, Sırpuhi Düsap, Zabel Asadur [Sibil], Zabel Yesayan, Hayganuş Mark) hayat hikâyeleri, faaliyetleri ve yazdıklarına odaklanarak, bu ve benzeri sorulara yanıt bulma yolunda bir girişimdir.
Gesaratsyan, Düsap, Asadur, Yesayan ve Mark’ın Ermeni ve kadın kimlikleri üzerinden geliştirdikleri siyasi duruş(lar), dönemin Osmanlıcılık, milliyetçilik ve sosyalizm gibi toplumsal projeleriyle yakından ilişkiliydi. Bu derlemeyi oluştururken amaçlardan biri de, bu ilişkilerin çözümlenmesine olanak sağlayacak kaynakların en azından bir kısmının gün yüzüne çıkarılmasıdır. Böylelikle Türkiye’de Ermeni ve kadın kategorilerinin var olma koşullarının tarihsel altyapısını anlamak yolunda adımlar atmak mümkün olabilir.
Bu derlemeye, yazarların edebi kimliklerinden ziyade, kadınlık davasına dair siyasi söylemlerini ve duruşlarım yansıtan yazılar dahil edildi. Bu metinler üzerinden söylemlerdeki benzerlik ve farklılıklar takip edilebilir; böylelikle kadın hareketinin kalıcı ve değişken öğeleri, aynı zamanda temel ayrım ve birleşme noktalan tespit edilebilir...

---