Makina Mühendisleri Odası çevresinden Tülay Akarsoy, 1987 kışında, Oda'nın Sanayileşme Tartışmaları geleneği doğrultusunda düzenlenen bir söyleşi dizisine benim de katılmamı önermişti. Ele almam istenen konu, mühendislik mesleği ve Oda'nın işlevleri idi. Mühendislik mesleğini daha çok bilim ve teknoloji temeli açısından irdelediğim o söyleşi 1987 Aralığında yer aldı. Önce Oda çevresinde yaygınlaşan ve giderek o çevrenin dışına da taşan ve mühendislik mesleğinden, mühendislerin toplumsal sorumluluğundan yola çıkıp Bilim-Teknoloji-Sanayi üçlemesi ve Türkiye Üzerine Söyleşiler'e varan serüvenim böyle başladı. Bu serüvenin belli bir kesitini yansıtan elinizdeki derleme, aslında, içerdiği söyleşi ve çalışmaların ötesinde, Makina Mühendisleri Odası çevresinde biçimlenen ve kanımca da, giderek kurumsallaşan ve bir anlamda da okullaşan, başta değindiğim, Sanayileşme Tartışmaları Platformu'nun, yan ürünlerinden birini belgeliyor. Kökleri 1968'lere hatta daha da gerilere uzanan bu Platforma ya da bu Platformda süregelen tartışmalara, Türkiye'nin sanayi sorunları üzerinde düşünen, yazan, konuşan insanlarından katkıda bulunmayanı yok gibidir. Sözünü ettiğim Platformu düşünsel plandaki olanca zenginliğiyle ayakta tutup sürdürenlerin belirleyici özelliklerinden bunu ta baştan beri, sanayileşme sorununu bilim-teknoloji-sanayi bütünselliği içinde kavramaları ve bu bütünsellik içinde ele almalarıdır. Onlar, Türkiye'nin sanayileşmesini, bilim ve teknoloji alanlarında belli bir yetenek düzeyine erişebilme ile eş anlamlı görmüş ve neredeyse 30 yıla yakın bir süredir de bunu savunagelmişlerdir. Eğer bir gün, Türkiye, 1980'lerde ayrıldığı sanayileşme yörüngesine tekrar dönme karan alırsa, öyle sanıyorum ki, bu Platformun / Okulun dağarcığında, yararlanılacak, epeyce bir şeyler bulunabilecektir. Ama tam tersine, o yörüngeden iyiden iyiye kopma noktasına gelinirse -ne yazıktır ki bu olasılık vardır- o zaman, o dağarcıkta işe yarar ne bulunabilir, onu pek kestiremiyorum.

---