Beyoğlu geçen yüzyıldaki ticari ve sosyal önemini bir bakıma yitirse de, özellikle çok renkli kültürel boyutuyla hala İstanbul'un atardamarıdır. Tarih boyu sürmüş ve sürecek kendine özgü mozaiki ile kent içinde kenttir Beyoğlu. Kimileri sadece gelip geçer; kimileri ise "müdavimi" olur, Pandora'nın Kutusu'nu açtıkça her gün yeni bir "keşif"le hayrete düşer. Ama Beyoğlu'nun bir de yerleşikleri vardır. Burada ya da kıyısında doğup yaşayanlar, sonradan yerleşenler, başka semtlere göç etseler de bir türlü kopamayanlar gibi... Beyoğlu'nu bir de onların ağzından dinleseniz. Beyoğlu'nda geçen nostalji dolu çocukluk anılarını, okul ve gençlik dönemlerini, meslek deneyimlerini, meyhaneli veya pastahaneli muhabbet masalarını ya da Beyoğlu'nun geleceğine ilişkin proje ve çabalarını paylaşsanız. Salı Toplantıları'nın konukları arasında Beyoğlu'nu Beyoğlu yapan her dinden, her uğraştan, kadın erkek, genç yaşlı, kimi ünlü kimi kendi halinde birbirinden ilginç ve değerli insanlar var gerçekten: Fotoğraf ustası Ara Güler, emekli öğretmen Tasula Mubayacıoğlu, sinemacı Necip Sarıcı, Galatasaray' da köşebaşı sahafı Vahan Kocaoğlu, mimar Nur Akın, komşu Dolapdere'nin nabzını tutan yazar Metin Kaçan, Zoğrafyan Lisesi müdürü ve Beyoğluspor'lu Yani Kalarnaris, Saray Muhallebicisi'nin oğlu ve şimdiki Belediye Başkanı Kadir Topbaş ve Beyoğlu'nun ilk Belediye Başkanı Haluk Öztürkatalay, İstiklal Caddesi'ndeki Vakko'nun kurucularından Vitali Hakko ve onun gibi Beyoğlu'nu güzelleştirme projesinin mimarlarından eski İstanbul Valisi Nevzat Ayaz... Beyoğlu'nun çarşı pazarı, sinemaları, içkili içkisiz mekânları, anıları, tutkusu, yaşamı ve projeleri bitmez tükenmez, vesselam. Ama bilelim ki, ister burada yaşayın, ister ziyaretçisi, ister aşığı olun, Beyoğlu istifini bozmaz. Tıpkı Yeşilçam döneminin yerli filmlerdeki klasik replik gibi "vücuduna sahip olabilirsiniz, ama ruhuna asla!" ...

---