"Zil çalıyor. Kapıya bakın biriniz:' "Kapıya bakan biri yok mu?" "Geldim geldim…' "Buyurun!" "İadeli taahhütlü bir mektup var Müzeyyen Hanıma" "Ama Müzeyyen Hanım hasta, çok hasta ayağa kalkacak hali yok:' "Şurası imzalanacak, mümkünse bir imzalatıverin.' "Peki' Komşu kadın, koşar adımlarla yatak odasına seğirtti. Bembeyaz çarşaflar içinde, küçücük bir kız çocuğu gibi görünen Müzeyyen Hanım'ın omzuna hafifçe dokunarak seslendi. "Müzeyyen Hanım... Müzeyyen Hanım!" Gözlerini güçlükle aralayan Müzeyyen'e: "Postacı şurayı imzalamanı istiyor. İadeli taahhüdü bir mektup varmış' dedi. Müzeyyen zar zor: "Peki' diyebildi. Parmakları kalemi zor tutuyordu. Başında bekleyen komşularının da yardımıyla eğri büğrü bir imza atabildi önündeki kâğıda. "Tarık, kimdenmiş oğlum? Okuyuver şu mektubu" diye fısıldadı.

---