Bu kitabı ben yazmadım ama yayıma ben hazırladım. Çünkü merhum Suat Hayri Bey’e bunu yapmaya söz vermiştim. Hikâye şöyle gelişti:
Hürriyet gazetesinin başyazarıydım. Tarih 1979 olacak. Bir yazımda Suat Hayri Ürgüplü tarafından 1972’de kurulan hükümetin o tarihte cumhurbaşkanı olan Cevdet Sunay tarafından reddedilmesinden söz ederken yanlış bir ifade kullanmışım. Yanlış anımsamıyorsam hükümeti kurmayı Ürgüplü’nün beceremediği anlamında bir şey yazmıştım. Ertesi gün Suat Hayri Bey aradı. Bana “yazımla ilgili olarak aradığını çünkü kullandığım ifadenin gerçeğe uymadığını” söyledi.
Dinleyince hatanın gerçekten bana ait olduğunu anladım. Özür diledim ve ertesi gün memnuniyetle düzelteceğimi söyledim.
Teşekkür etti ama telefonu kapatmadan:
“Size bir şey sorabilir miyim? ” dedi.
“Elbette, buyurun” deyince:
"Hüseyin Ekşi ile bir ilişkiniz var mı?” diye sordu. Ben:
“Evet. Babamdır” dedim.
“Babanızı 6’ncı dönemde milletvekili olan arkadaşlarımdan biri olarak anımsıyorum. Şimdi nerede?” dedi.
Babamı 1968’de kaybettiğimizi ama kendisinin onu anımsamasına sevindiğimi söyledim.
Böylece başlayan görüşmelerimiz daha sonra Yeniköy’de oturduğu yalıda devam etti. Konuşmamızda çok ilginç anılarını paylaştı. Kendisine:
“Bana anlattıklarınızı kamuoyuyla paylaşmayı düşünmez misiniz? ” diye sordum.
“Ben şimdi burada kendi hayatını yaşayan biriyim. Anılarımı yazmak için gerekli asgari destekten mahrumum” yanıtını verdi.
Gerçekten anımsadığım kadarıyla evde eşi Nigâr Hanım ve bir de eve bakan bir hanım vardı..

---