Mühendislerinin, “Tanrı bile batıramaz!” dediği Titanic'm Avrupa’dan Amerika’ya yaptığı yolculuk esnasında nasıl batıverdiğini biliyorsunuzdur. Her açıdan teknik bir başarı olan Titanic, iki binin üzerinde yolcusuyla okyanusu kazasız belasız atlatsın diye türlü önlemler alınmıştı. Okyanus seferlerinde yüzyılların tecrübesine sahip İngilizler, üç yılda tamamlamıştı zamanının en büyük yolcu gemisini. Bugünün değerleriyle 400 milyon dolarlık yatırım yapılmıştı.
Ancak 1912 yılında Atlantik Okyanusu’nda sefere çıkan bu denizcilik harikası, büyüklüğü ölçüsünde bir trajediye sebep oldu. Güzergâhtaki irice bir buzdağının, gözcü kulesindeki tayfalar tarafından fark edilememesiyle Titanic, okyanusun dibini boyladı. Ardında 1517 ölü bıraktı üstelik.
Titanidin hikâyesi hâlâ insanların zihinlerinde dolaşıyor. Çünkü arkasındaki teknik donanım, ekip çalışması ve maddi yatırım ne kadar büyükse, başarısızlık da o kadar trajik oluyor. Bu kıssadaki hisseyi en iyi, İngiliz şair Thomas Hardy görmüştü. Bu acı kaza için yazdığı şiirde, Titanic büyüdükçe, gölgede onu yok edecek olan buzdağı parçasının da serpilip karşılaşacakları o kader anına hazırlandığını anlatmıştı.

---