Bu kitabı yazmaya, Silivri hapishanesinin 9 numaralı kısmında uzayan tutukluluğum sırasında karar verdim. Kitabın taslağını da orada kaleme aldım. Ama bu bir “Silivri kitabı” değil. Fakat bu kitapta “Silivri” elbette var.
Bu, İstanbul 27’nci Ağır Ceza Mahkemesinde görülen “Cumhuriyet Davası”nın kitabı da değil. Ama Türkiye tarihinde basın özgürlüğüne ve bağımsız gazeteciliğe karşı girişilmiş en kapsamlı ve sistemli saldırı olan Cumhuriyet operasyonu ve davası, kendi hikâyemin ayrılmaz bir parçası olarak tabii ki bu kitapta.
Bu, Türkiyede mesleğini yapmakta ısrar eden bir gazetecinin, kendisini okuruna yazmakla borçlu hissettiği bir kitap. Lâkin bilinen anlamda, belirli bir konuya odaklanmış bir “gazeteci kitabı” değil.
İkinci bölümün ilk cümlesinde yazdığım gibi bu kitapta, Türkiyede basın ve ifade özgürlüğünün ve de hukukun, otoriterleşme sürecinde önce kısmen ve nihayetinde tamamen yok edilişinin şahsımda somutlaşan öyküsünü anlatıyorum.
“Ben de Sizin İçin Üzgünüm’de bir aşağıya burgu hareketi halinde tüm ülkeyi içine çeken genel kötü gidişattan kişisel hikâyemin bağlamında söz ediyorum. Tamamlanmış bir metni şimdiki zaman kipinde tarif ediyorum; çünkü hikâyeler, hikâyelerimiz hızla bir yerlere doğru akmaya devam ediyor...

---