Bu kitapçık, bir takım gezi notları, sayın okuyucular. Belki ondan biraz fazla bir şey: Gezilerin akla üşüştürdüğü düşünceler de diyebiliriz. Ama bunların başına, gezi ile ilgisiz bir konu hakkında bir kaç söz de koymak istiyorum. Gezilerle ilgisiz ama hem bu kitapçığın serüveni ile hem de toplumca durumumuzla ilgili. Anlatacaklarım kimileri için meraklı bir hikâye olabilir. Geleceğe belge olarak kalacak deneyimler de sayılabilir. Herhalde yazmanın zararı yok, yararı var. Elinizde tuttuğunuz, bu kitabın ikinci baskısıdır. İl kini, sadece bin adet bastırarak, dostlarıma ve okuyabileceğini umduğum tanıdıklarıma dağıtmış, satışa koymamıştım. Bu garip ve hovardaca tutumun, bir nedeni vardı: . On beş yıldır bir takım eserler yazıyorum ve bunları kendim bastırarak yayınlıyorum. Yabancı dillerde olanları, yani İstanbul'un bir kılavuzu ile bazı yapılarına ait monografiler, yılda üç-beş bin adet satarak, sürüp gidiyor. On yıl kadar önce, Türkçe bir dizi denemeye girdim. Özel kitaplığım, İstanbul üstüne yüzyıllar boyu yabancıların yazdıkları kitapları toplayan bir koleksiyondur. Bunları Fransız yazmışsa, o çağda İngilizceye çevrilmiş, Alman yazmışsa hemen Fransızcası yapılmış. Ama bu eserlerin hemen hiç birinin Türkçesi yoktu. Bu demekti ki, bizim hakkımızdaki bu düşünceler ve gözlemler dünyasından, kendi toplumumuz haberli değildi. Henüz gençliğin acemiliklerini ve heyecanını üzerinden atamamış ilk orta yaşlılık yıllarında, Don Kişot'un değirmenlere hücumu cinsinden bir işe giriştim ve bu ünlü eserlerin Türkçelerini yayınlamağa başladım.

---