Psikiyatri, daha tıp fakültesine girerken tek tercihimdi. İhtisasa başladığımdan itibaren her hastanın hikâyesi ayrı ayrı ilgimi çekiyordu. Onları kafamda senaryolaştırır, hatta bazen rol dağılımı bile yapardım. Taslak halinde bunlar, belleğimin bir tarafında koruma altındaydı. Zaman zaman çeşitli vesilelerle arkadaşlara anlatırdım. Henüz yazıya geçmemiştim hiçbirini. Aslında niyetim bu hikâyeleri emekli olunca yazmaktı. On yıl kadar önce, genç arkadaşlar hastanede "Aura" adlı bir duvar gazetesi çıkaracaklarında, benden de bir şeyler yazmamı istediler. İlk böyle başladık. "Popüler Psikiyatri" çıkmaya başlayınca sevgili kardeşim Dr. Mustafa Güveli istedi yazmamı. Her seferinde onun iteklemesiyle, dergi basılmak üzereyken yazı yetiştirdim. Sonunda 20 tane olmuş. Bunları bir kitap haline getirmeye karar verdik. Tuna Yıldırım da bu görevi üstlendi. Geriye dönüp bakıyorum. Bakırköy'de 23 yıl olmuş. İhtisasa başladığımda doğan kızım, üniversiteyi bitirdi. Ama daha dün gibi. Bizim hikâyeler bitmez. Daha çok yazarız inşallah. Yeter ki bu ekip çalışması bozulmasın. Kitabın oluşmasında büyük yardım ve desteklerini gördüğüm sevgili dostum Dr. Mustafa Güveli ile Tuna Yıldırım'a ve o güzel karikatürleri çizen sayın Dr. Sadi Çağdır'a, ayrıca emeği geçenlere sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum. Bu ilk kitabımı, eşim Hatice Alpkan ve sevgili kızlarım Aysu han, Aslıhan ve Neslihan'a ithaf ediyorum.

---