Rahmetli Uğur Mumcu anlatmıştı. 1971 yılında Uğur Mumcu, Prof. Dr. Uğur Alacakaptan’la birlikte Ankara’da Mamak Askeri Cezaevi’nin “arka hücresi”nde tutuklu. Sayfa sayfa suçlamanın özeti, “işçi haklarını savunmada ve de işçilerin sefaletini dile getirmede” biraz ileri gitmeleri!.. “Arka Hücre”ye gazete “bile” sokmak yasak. Bir gün her nasılsa ellerine eski tarihli bir Günaydın gazetesi geçiyor. Türkiye’de neler olup bittiğini öğrenmek için merakla açıyorlar gazetenin sayfalarım... İçeride, yanm sayfayı kaplayan kocaman bir resimli haber: “İstanbul’da Galata Kule-si’nin gece kulübünde işçi sendikası yönetim kurulu üyeleri toplanmış, hem işçi meselelerini mütalaa ediyorlar, hem de ‘felekten bir gece’ çalıyorlar...”
Rahmetli Uğur Mumcu, Prof. Dr. Uğur Alacakaptan’a dönüyor, “Uğur, işçi sınıfına vekâleten biz Ankara’da hapishanede yatıyoruz. Onlar İstanbul’da Galata Kulesi gece kulübünde keyiflerine bakıyor... Bu işte bir terslik var ama, acaba neresinde dersin?” diye soruyor.
Prof. Dr. Uğur Alacakaptan cevaplıyor: “Hukukta bizim durumumuza fuzuli vekâlet derler... Kim bizi vekil tayin etti ki? Biz kendi kendimize vekâlete soyunduk. Cezamızı çekeceğiz.”
Türkiye’de son yıllarda olan bitenler bazı basın yayın organlarını ve çalışanlarını “fuzuli vekâlet”e soyunmuş duruma düşürdü. Bunun sonucu basın ve yayın organları ile çalışanlarının başına bir büyük “taş”ın düşmesi ihtimali büyük. Türkiye’de “devlet” denilen bir müessese var. Bu müessese, polisiyle, hâkimiyle, mâliyesiyle, adliyesiyle, Meclis’iyle, mebusuyla olayların dışma çıkmış durumda...

---