Su hayattır... Su ve su etrafındaki çok yönlü konular dinin, felsefenin, edebiyatın ve bilimin başlıca ilgi alanlarından biri olagelmiştir. Yunan felsefesinde bütün varlıkları meydana getiren dört temel unsurdan biri olarak nitelenen su, Kur'an-ı Kerim'de yaratılışın merkezine oturtulmuştur. Türkçe' de bir yandan içeni ölümsüzlüğe kavuşturduğuna inanılan su, ab-ı hayat olarak tavsif edilirken diğer yandan da içimlik tatlı ve hususiyeti olan su, ma-i leziz olarak tanımlanmıştır. Divan edebiyatında ise Hazret-i Muhammed' e olan vuslat aşkının ifade edilmesinde sudan faydalanmış ve Fuzuli'nin "Su Kasidesi" ile bu aşk ebedileştirilmiştir. Su, hava ve toprak gibi, yaşam için zorunlu doğal kaynaklardan biridir ve canlıların yaşamıyla doğrudan ilgilidir. Bu nedenle suyun da teneffüs ettiğimiz hava gibi ticari bir meta olarak görülmemesi beklenir. İşte su üzerine yapılan güncel tartışmalardan biri de suyun alınıp satılamaz bir ihtiyaç maddesi mi yoksa alınıp satılabilen bir meta mı olduğudur. İncelememizi biraz derinleştirdiğimizde suyun, artık mitolojideki ve dinlerdeki kutsiyetini kaybetmiş olduğunu görebiliriz. Ünlü bir felsefeci ve sosyal analizci olan İvan İlich, Hp ve Unutmanın Suları adlı çalışmasının arka kapak yazısında; "Kenti çevreleyen su borularında dolaşan, kimyasal yapısı su olan, işlevsel olarak suya benzeyen o sıvının, insanın tarih boyunca su olarak bildiği, yaratılışın ikinci gününde ikiye ayrılan, vaftiz eder ve abdest alırken ruhu arıtan, antik felsefede tözlerden biri olan, pınarlardan çağlayan, ırmaklardan akan; yani temizleyen ve arıtan o şey ile aynı olduğuna emin misiniz?" şeklinde sorarak, aslında su olarak düşündüğümüz şeyin modernleşme ve endüstrileşmeyle birlikte nasıl farklılaştığına dikkati çekmektedir…

---