Aydemir Atalay Sanat ve Yaşamı
Gizli kalmış sevdalar gibidir, söylenilememiş, oma hep içerlerde, derinlerde… Gün yüzüne çıkacağı günleri bekleyen tohumlar misali belki de, toprakları yarıp aydınlıklara sere serpe boyatacak, yapraklarla, çiçeklerle, meyvelerle salınıvereceği günlerin özlemindeymişçesine… Ya da derin denizlerin kıvrım kıvrım diplerinde gökyüzlerine hasret gibisinden... Başka? Bir daüssıla misali. Hep bir özlem içinde; hem geçmişe hem geleceğe özlem, Sanata özlem, o boya kokularına, o terabantin, o vernik kokularına hasret kalmaların özlemlerinde… Hoş, tatil günleriniz de vardır, unutulmaz bir sevgiyle yeniden yeniden buluşmaların heyecanları, kalp çarpıntıları içinde, başbaşa olabildiğiniz saatler… Zira bir kez tanışmışsınızdır onunla, "Hüsnüne kurban olayım", "Bir gören bir dahi unutmaz sen gibi bir mehveşi" diyen nice alaturka şarkılardaki hoşluklar gibi…
Nelerden söz ediyor bu adam diyeceksinizdir, nice gizli kalmış sevdalarından mı diyeceksinizdir… Değil!
İnanın değil! Yalnızca bir başkasının aşkından, tutkusundan söz ediyorum. Bir başkası, Aydemir Atalay, Sevdası, tutkusu, yana yakıla peşinden koşturduğu yavuklusu ise resim. Resim! Evet, evet bildiğimiz, sevdiğimiz, oma her zaman için değişken, ele avuca sığmaz, ona kul köle olmayanlara ram olmayan resim…
Şimdi gelelim bu girişten sonra öykümüzün gerçek yüzüne, Belki de iç burkan ve bizleri derin düşüncelere salacak bölümüne, Yıl 1937'dir, o dünyaya geldiğinde, Ankara, çok da çetin geçeceği su götürmez bir yaman dünya savaşı kaygısı yaşanmaktadır. Üstüne üstlük nedir gencecik cumhuriyetin gücü takati. Yeni yeni kendini bulurken bir yandan da atasının gitgide ağırlaşan hastalığı… Ve tabii Atalay ailesi de türlü sıkıntılar içindedir kuşkusuz; hemen her dönemin emeğiyle geçinen insanları misali… Baba öğretmendir ve tam yedi çocuk…
Tayin mi, geçim olanakları mı, her neyse Mersin'dedirler şimdi ve ilkokul öğrenimi tamamlanmıştır 1945-50 yılları arasında. Ama okumak, daha fazla okumak! " Ne büyük bir özlem". Çaresi, hali vakti pek de yerinde olmayanlar için, tabii ki köy enstitüsü…