Bu kitap, Ulusal üstü İnsan Hakları Hukuku olarak adlandırılan hukuk dalının, Avrupa demokrasileri çerçevesindeki temel belgesi olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ni konu almaktadır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ni ve Sözleşme ile kurulan denetim organlarının statülerini, tüm yönleri ile değerlendirmek ve özellikle Türk Anayasal sistemine nasıl ve ne ölçüde etkili olabileceklerini belirlemek, çalışmanın başlıca hedefi ve amacı olmuştur. Çağımız İnsan Hakları çağı olarak kabul ediliyor. Ancak, İnsan Hakları kavramının, uluslararası platformda, siyasal boyutu ile ne denli ideal anlamından uzak ve çifte standartlı olarak kullanıldığının, uygulandığının örnekleri ile dolu çevremiz. Uluslararası nitelikli siyasal olaylara baktığımızda, bu kavramı anlamsızlaştıran, çifte standartlı uygulamanın her gün yeni bir örneğini görmek mümkün. Oysa Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, gerek getirdiği sistem, gerekse uygulamaları ile insan haklarının, hukuksal boyutları ile anlamına uygun biçimde, herkese eşit olarak uygulanabilmesini sağlayan temel belge. Bir anlamda, kuralları ve yaptırımı olan tek hukuksal belge. Bu nedenle, Strasburg, bugün için, liberal demokrasilerin merkezi oldu. Ve Sözleşme de, "İnsan Haklan Anayasası" durumuna dönüştü. Bu temel belgeyi ve Sözleşme'den kaynaklanan organların uygulamalarını, Türk Hukukuna etkileri çerçevesinde incelemek, değerlendirmek, Türkiye açısından da çok önemli. Kitaba konu olan İnsan Hakları Hukukunun diğer önemli bir özelliğine de dikkat çekmek gerekiyor. İnsan Hakları Hukuku, genel olarak, uluslararası nitelikli "yargıç yapısı bir hukuk" olarak tanımlanabilir. Diğer bir söyleyişle Strasburg Mahkemesi'nin içtihatları ile gelişen bir hukuk. Bu nedenle, tüm yargıç yapısı hukuk örneklerinde olduğu gibi, hızla gelişen ve değişen bir yapısı var.

---