1924 senesinin Ağustos ayının on birinci günü, Karaoğlan semtinde sıcaktan bunalan bir asker, birden hazırol vaziyetine geçti. Sokak tenha idi -o zaman cadde yoktu -. Bir subay, iki sivil ve daha birkaç kişi, nöbet beklediği kerpiç dükkânın önünde belirmişlerdi. Subay, amiri idi, kendisini bu kerpiçten dükkânı beklemekle vazifelendirmişti, neden ve niçin bilmiyordu. Kerpiç dükkânın kapısını açtılar, subay ve diğer iki sivil içeri girdi, çıktı ve kapının önünde duranlara seslendiler: - 'çuvalı alıp götürün...' Ve iki sivilden birisi bu emre bir ilave yaptı: 'çuvalı nereye götüreceğinizi biliyorsunuz.' Nöbetçinin de, subayın da, sivillerin de vazifesi sona ermişti. Cüneyt Arcayürek, Akis dergisinin: 18 Ağustos 1954 tarihli sayısında, otuz yıl öncesine giderek, yeni Ankara'da İş Bankası'nın kuruluş çalışmalarının bir anını, bir görünümünü böyle anlatıyor. "Çuval", İtibar-ı Milli Bankası'nın Anafartalar şubesine götürülür. İçinde 45.000 lira vardır. Kurtuluş Savaşı sırasında Hindistan Müslümanlarının gönderdiği yardımın arta kalan kısmıdır bu. On beş gün sonra kurulacak olan İş Bankası'nın ödenmiş sermayesi olarak İtibar-ı Milli Bankası'na yatırılmaktadır. İş Bankası'nın kuruluşuyla ilgili birden fazla "öykü" vardır; farklı kişilerin farklı tarihsel anlara ilişkin tanıklıklarına dayanan öyküler. Yukarıdaki anlatı da bunların yaygın olanlarından biridir. Üç İstanbul romanının yazarı Mithat Cemal Kuntay da, yine İş Bankası'nın otuzuncu kuruluş yıldönümü için yazdığı bir makalede (Son Posta, 17 Ağustos 1954) bankanın doğumu hakkında şunları yazacaktır: Memleketimizde otuz yıl evvel ~6 Ağustosta şu iki kelimeden bir banka çıktı: - 'Bunu nemalandırınız.' Bu iki kelimeyi İmar İskân ve Mübadele Vekili Mahmut Celal Beyefendiye Gazi Mustafa Kemal Paşa Hazretleri söylemişti…

---