2005 yılı Uşşakizade Ailesi varisleri açısından karışık ve sıkıntılı bir yıldı. Zira; 1975 yılında vefat eden teyzemiz-halamız Latife Uşşaki'nin Türk Tarih Kurumu'na ailemiz tarafından verilen anıları üzerine, mahkeme tarafından 1980 yılında konulan 25 yıllık yayın yasağı sona ermek üzereydi. Bu sırada kamuoyunda çeşitli kesimlerce yerli yersiz konuşmalar yapılıyor, gazetelerde köşe yazarlarınca akıllı akılsız yazılar yazılıyor ve saçma sapan fikirler ileri sürülüyordu. Bu mesnetsiz fikirler 25 yıllık yayın yasağına istinaden gündeme getiriliyor ancak gerçekleri aileye sormak, ailenin neden bu kâğıtları Türk Tarih Kurumu'na verdiğini araştırmak, mahkemenin hangi nedenle yayın yasağı koyduğunu sorgulamak bir yana, ne mahkemesi olduğunu araştırmak bile kimsenin aklına gelmiyordu. Kulaktan dolma yalan yanlış bilgilerle içinde Atatürk aleyhine yazılar olabileceği ve hükümetin bu kâğıtlara el koyduğu söylentileri pompalanarak, ulu önder Atatürk'ü ve eşinin ailesini siyasi bir kamplaşmanın içine çekmeye çalışıyorlardı. Türk Tarih Kurumu adına belgeleri inceleyen Ord. Prof. Reşat Kaynar'ın, 'Latife Hanım'ın belgeleri olmadan Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş tarihi yazılamaz' ve 'bu anılar kimi yerde Latife Hanım'ın bazı hissi feveranlarını içermekle birlikte birincil elden belgedirler ifadesine rağmen, kafa karıştırıcı anlatımlar gazetelere ve belgesellere konu olmaya devam ediyordu. Hiç kimse, 25 sene önce Türkiye Cumhuriyeti ve Atatürk için tehlikeli olabilecek bir şeyin nasıl olup da 25 sene sonra tehlikesiz olup açıklanabileceği gerçeğini sorgulamıyordu bile. Elbette yazılanlarda böyle bir tehlike yoktu. Ama kimin umurunda. O günlüklerde ve mektuplarda bir dönem ve büyük bir aşk vardı…

---