Atatürk önünde 1933 yılında Tarih - Coğrafya - Yurt Bilgisi grubundan Galatasaray'da geçirdiğim orta mektep bakaloryasına ait hatıralarımı tanıdıklarıma muhtelif vesilelerle anlattığım vakit, pek çoğu bunları yazmamı tavsiye etti. Ben de bunun faydalı olabileceğini düşünmüştüm. Bahusus ki, benim gibi İzmir - Yunan işgalini yaşamış olanlar için Atatürk sade tarih kitaplarının öğrettiği değil yaşanmış hadiselerin müşahhas olarak yakından tanıttığı bir kurtarıcı idi. Kıbrıs üzerinde Yunan iddiaları yer yer ve zaman zaman katli'am şekline dönüşünce, İzmir işgalinin son günlerinde aynı tehlike ile burun buruna geldiğimiz için, Atatürk'e karşı şükran borcumu bir kere daha canlı olarak hatırladım. Ve nihayet 30-40 sahife içine sığdırılabilecek olan hatıralarımı kağıt üzerine dökmeyi daha fazla geciktirmenin doğru olmayacağına inandım. 1975 senesinin yazında tesadüfler, Fransız televizyonunun Çanakkale üzerinde hazırladığı bir röportajda Çanakkale harbinin tarihi sebepleri ve bu harpte Atatürk'ün rolü üzerinde konuşmam i gerektirdi. Spikerin, Atatürk'ü şahsen tanıyıp tanımadığım sualine muhatap olunca, Atatürk önünde tarih bakaloryasını geçirdiğimi söyledim ve bu imtihanın batıyı en çok ilgilendirecek safhası üzerinde durdum ve artık o zaman Türk okuyucusuna bütün bunları bir an evvel duyurmak borcu altına girdiğimi hissettim. Bu husustaki tasavvur ve düşüncelerimi, Profesör Yılmaz Altuğ'a bir sohbet sırasında açınca, onun yakın teşviki kararımın kuvveden fiile çıkmasını sağladı. Kitap hacmini dahi bulamayacak bu risalede, evvela Galatasaray'da 1933 yılındaki Tarih ve Coğrafya öğretimine ve hocalarıma birkaç sayfa ayırıyorum. Daha sonra da İzmir'in işgalini, çocuk olarak yaşamış bir kimsenin ihtisasları diye adlandırılabilecek şahsi hatıralarıma yer veriyorum. Batıda bu gibi hatıralara verilen ehemmiyeti biz benimsemiyor ve el aleme çektiklerimizi unutturmaya çalışıyoruz. Yazdıklarım hafızamda kaldığı gibidir. Eksiği vardır, fazlası yoktur…

---