Dedeleri Rize'den Romanya'ya göç etmiş olan Derviş Halil Özkan, kum misali, cama dönüşmek için hep ateşlere girmiş, çok çileler çekmiş bir gönül adamı. O, eski dervişler gibi bu uğurda yanmaya çaba göstermemiş, zaten çok çileli bir hayat geçirmiş. Tanımlardan birine göre "derviş; gönlü yaralı, belaya razı, çilekeş kimsedir". Yakınında bulunanların da ifade ettiği gibi Derviş Halil Özkan'a en fazla uyan tanım da budur sanırım. Derviş Halil Özkan'ı yakından tanıyanlar, onun belaya razı bir ömrün temsilcisi, gönlü yaralı, çilekeş bir kişi olduğunu söylemektedir. Derviş Halil Özkan, 1919 yılında, o zamanlar Romanya sınırları içerisinde bulunan, fakat şimdi Bulgaristan'ın hâkimiyeti altında yer alan Pazarcık'ta dünyaya gelmiş birisidir. O, kendisini Meczubi Ehl-i Beyt, Ali Kulu Derviş Halil Özkan olarak tanımlamaktadır: "Benim ömrüm ıstırapla, çile ile geçmiştir. 12 sene gözüm görmedi, 4 sene dilim lâl oldu, konuşamaz oldum; iradem alındı, bütün mezarlıklarda, acayip bir haller... O günleri hatırlamak istemiyorum. Allah onları bir daha inşallah yaşatmaz bana. Midem patladı, kan kalmadı, öbür dünyaya gittim geldim. Kaldırın morga falan dediler..." Derviş Halil Özkan'ın hikâyesi, ailesi aslen Karadenizli olmasına rağmen Rumeli'de başlıyor. Rizeli Bonoğulları olarak adlandırılan bir aileden gelen Derviş Halil'in dedesi 1910 senesinde Rize'den yola çıkarak Beykoz'a gelmiş, oradan da beraberindeki 10 taka ile Romanya'nın Pazarcık şehrinde iskân etmiştir. Pazarcık dört mezhepte hocaların yetiştiği bir ilim şehridir o zamanlar. Burada aşçılık yapan aile fertleri daha sonra Mecidiye ve Köstence'ye yerleşirler. Hasan ve Ayşe çiftinin çocukları olarak dünyaya gelen Derviş Halil, yedi yaşında çalışmaya başlar; berber çıraklığı yapar, nalbant dükkânında emek sarfeder, 1934 senesinde ise Köstence'de, altı yıl boyunca ter dökeceği bir tekstil/manifatura dükkânında bulunur: "İşte çalışırken dövüyorlardı beni, adam olmam için. Ben çok çileler çektim."…

---