Dört Yaşında, Arka Bahçede

“Benimle top oynar mısın?”
“Kızlar top oynamaz.”
“Neden?”
“Bilmiyorum, hiçbiri oynamıyor. Erkekler oynuyorlar. Sen arkadaşlarınla neden oynamıyorsun?”
“Ben arkadaşlarımla oynuyorum zaten. Seninle oynamak istiyorum. Zaten şimdi burada kimse yok, sen varsın.”
“Sen benimle bebeklerle oynuyor musun?”
“Oynarım.”
“Oynama.”
“Neden?”
“Her şeye neden diye sorma. Öyle işte. Bazı şeyler öyledir.” “Nasıldır?”
“Öyledir işte. Yani sebebini bilmezsin. Sadece bilirsin.” “Ben bilmiyorum.”
“Farkındayım.”
“Ben top oynamak istiyorum. Ya da bebeklerle, her neyse.” “Sen çık sokağa arkadaşlarınla top oyna.”
“Sen de benim arkadaşımsın.”
“Erkeklerle.”
“Bu saatte sokağa çıkamam, buraya çıkabilirim. Burada da sen varsın. Bebeklerle de oynayabiliriz.”
“Erkekler bebeklerle oynamazlar.”
“Sen de hep aynı şeyleri söylüyorsun.”
“Anlamıyorsun, ne yapayım.”

---