Babam İsmail Hakkı Süerdem, bir aile büyüğü olduğu kadar, ülke için varlığını ortaya koyan bir devlet adamıydı da. Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemlerinde zor bir yaşam içerisinde mücadele sergileyerek, yurdu düşmandan kurtaranlardan biri babam olmuştur. Birinci Dünya Savaşı'na, Irak'ta teğmen olarak katıldığında ülke savunmasının gereklerini öğrenerek, Kurtuluş Savaşı'nda üzerine düşen görevleri başarıyla yerine getirmiştir. Cumhuriyetimizin kurulmasından sonra da görevlerine devam ederek, önemli makamlarda ülke için çalışmayı sürdürdü. Seferberlik Müdürü iken resmi çalışmalarında ortaya koyduğu disiplin, özel hayatında sahip olduğu düzenliliğin sonucu idi. Onun hayatının ayrıntıları ve kendisiyle ilgili söylemek istedikleri bu anıları yazmasına neden olmuştur. Anılarını yazarken, adeta hayatını çocukluğundan itibaren yeniden yaşıyor gibi idi. Hatırladıklarını kağıda dökerken, heyecanını bizlerle paylaşırdı. Ülkenin düşmandan kurtulması uğruna yapılanları yazarken taşıdığı gurur gözlerinden okunurdu. Babamın anılarında yer verdiği olaylar ve isimler, benim için yabancı değildir. Çocukluğumdan beri ailemiz içerisinde isimlerini bildiğimiz ve tanıdığımız kimselerden, anılarda bahsedilmiştir. 1953'deki olaylarla anılarına son verdiği için yazmadığı; ama onun hayatında daha sonraki yıllarda yer alan insanlar da vardır. Hayatının son yıllarında teyzesinin torunları Rasim Kılıç ve çocukları ile Mühendis Enver Kılıç, yaşlılığı ve hastalığı boyunca ona destek olan en yakın akrabalarımızdandır. Ayrıca, Sapanca'da Sağlık Ocağı Başkanı Dr. Gürbüz Ayas'ın da yardımları dolayısıyla adından söz etmemiz gerekir. Bunlar yanında, anneme ve babama bakan Nermin ablama ayrıca teşekkür etmem gerekmektedir. Babamın hastalığı müddetince onunla ilgilenen ve İzmir Askerî Hastahanesi'nde yattıktan sonra iyileşmesi dolayısıyla kurban kesen eşim Güngör Yirmibeşoğlu'na minnettarım...

---