Tanımakta daha da gecikmiş olsaydım üzüntümün büsbütün artacağından kuşku duymadığım Galatasaraylılardan biri de Mehmet Ali ZEREN'dir. Neyse ki, Galatasaray Sevgisi yemekleri onu ve onun gibi nice değerli ve genellikle bizden sonraki dönemlerden "Sultani"lileri yakından tanımamıza yol açtı, fırsat hazırladı. Biz 49'lular daha okul sıralarından başlayarak çok kayıp verdik. 1937'den 49'a bir gün bile ayrı düşmediğim 12/A'nın en azından üçte ikisi uçup gitti bile. Biz kalanlardan bir avuç; "Acaip" Gürbüz, "Ekselans" Gündoğdu, "Lazoğli" Sahir, "Piç" Ali, "Mişon" Ata, "Dominik" Alparslan ve "Cezzar" Basri'nin yanı sıra ben "Siyas" Orhan, aman sakın bir yerlere gitme!.. diye birbirimizin gözünün içine bakıyoruz. "Afro" Münir'le, "Kobra" Yılmaz ve "Şair" Kemal ve ötekiler bizleri çoktan bırakıp gitti çünkü. "Galatasaray Sevgisi" ile ondan alınan ilham ve cesaretle hayata geçirilip Canan Temo'nun yönetiminde başarılı toplantılar düzenleyen "Galatasaraylı Ablalar ve Ağabeyler Grubu" biz seksenlikler için gençlik aşısı olmayı sürdürüyor. Mehmet Ali ZEREN kardeşime dönersek; dışı içinden farksız bir mükemmel gönül adamı, gerçek ve örnek bir Galatasaraylıdır hepinizin bildiği gibi. Koyunları kuzuladıkça, kendi çocukları çoğalmış gibi bayram ettiği çiftliğinde Galatasaray'ın renkleri şanlı bayrağımızın yanında dalgalanır. Başarılı bir iş adamı olarak yurt içinde ve dışında kazandığı birikimleri benliğinde özenle korur ama bunları hiçbir zaman öne çıkarmaz. Üç gün sesini duymasam eksikliğini hisseder, biraz da meraklanırım. Lütfedip evime uğrayıp da giderken almayı unuttuğu düzinelerle organik hindi ve tavuk yumurtaları yüzünden, ailece market yumurtası yiyemez olduk. Anılarını bir kitapta toplamayı düşündüğünü söyleyince kendisini hararetle destekledim. Çünkü ben, densizlerle din tacirlerinin saldırısı altındaki güzelim ülkemizin gerçek tarihini 'bizzat' bizler gibi sıradan insanların yazacağına inanırım. Böylesi kitaplar çok okunsalar da okunmasalar da bir yerlerde muhakkak kalırlar ve gelecek kuşaklara ışık tutarlar.

---