Bu yazımızda insanoğlunun yaşaması için neredeyse havaya eşdeğer bir nesneden bahsedeceğiz. Dünyamız ne kadar büyük doğa ne denli görkemlidir. Üstelik bu koca dünyanın dörtte üçü sudur, doğaya ve tabii bize de hayat veren bu sudur, ne var ki yeryüzündeki onca okyanuslar, denizler, nehirler, kaynaklar hava gibi kuşatmaz bizi, gün gelir içecek bir yudum su bulamadığında yaşam durur, kuruyuverir her şey, ölüverir insanlar. Bu yüzden bir sağına, bir soluna bakar, üç adımda suyu bulamadı mı başlar endişelenmeye insanoğlu, ardından can havliyle peşine düşer suyun. Bir süre sonra yalnızca suyu bulma düşüncesi yaşamına yön verir. Nice büyük göçler yaşanmış, nice büyük yapılar yapılmıştır suya egemen olmak için. Bu topraklarda varlığımızın nedeni olduğunu varsaydığımız büyük göçün nedeni de "su" değil midir? Yüzyıllar boyu dünyanın dört bir yanında akarsuların önleri kesilmiş, suni göller yaratılmış, barajlar, su kemerleri inşa edilmiştir. İnsanoğlu kendince dünyaya şekil verdiğini sanırsa da aslında "su"dur dünyayı şekillendiren. Bir düşünün. Topkapı Sarayı'nın bulunduğu bölgeyi bin yıllarca önce size sunsalardı ne kadar süreyle yaşayabilirdiniz burada. Manzara pek güzel, kuruldunuz diyelim çayırlara daldınız seyre. Bir saat, iki saat, sonra başlardı sıkıntı. Etraf çepeçevre deniz ama bir avuç içecek su yok. Böyle olunca ne anlamı olur ki manzaranın? Hâlbuki karşı sahilde Göztepe'nin, Kayışdağı'nın olduğu bölgelerde kaynak suları pırıl pırıl akmaktaydı tarih öncesinde de. İşte bu nedenledir ki ilk yerleşimler içme suyunun olduğu bölgelere olmuş, Kadıköy önceliği almıştı bu yüzden. Ama bizim için su kapımıza ulaştıktan sonra şehrin iki yakasının da farkı yok.

---