11. Ocak.1982 günlü Milliyet'teki köşesinde Sayın Çetin Altan, "Mehmet Akif'in oğluyla, Namık Kemal'in Oğlu" başlıklı bir yazı yazdı. Bir içim burkuldu ki anlatamam!.. Altan yazısının bir yerinde aynen şunları yazıyordu: "Sanat sevgisinin mayası vefa ile karılır. Biz ise, vefayı nedense bir türlü sanat sevgisinin içine oturtamadık. Bir toplumun kültürü ancak durmadan harmanlanıp rüzgârlanırsa kendi kendini aşan canlı bir anıt mucizesine dönüşebilir. Yoksa çarpık bir mezar taşı gibi geçmişle geleceği birbirine bağlayamadan kaybolup gider..." Ne güzel değil mi? Sayın Altan böyle diyor ve hemen arkasından 12. Ocak. 1982'de Cumhuriyet Gazetesindeki köşesinde Sayın Mehmet Kemal "Kültür Ezikliği" başlıklı yazısında şöyle diyor: "... Bir toplumun geçmişteki kültürüne sahip çıkması, gelecekteki kültürünü de belirlemesini sağlar. Toplumların, sosyal gelişme sürecinde yarattığı maddi ve manevi değerler vardır. Bu maddi ve manevi değerlerin tamamı ya da karışımı kültürü oluşturur. Maddi ve Manevi değerler kendi içinde sürekli olarak birbirini etkiler... "...Amacımız, ulusal kültürün, başka kültürlerin etkisi karşısında ezik düşüp yozlaşmasını önlemektir... "...Tarihe baktığımızda, Anadolu Coğrafyası üzerinde çeşitli etnik gurupların ortaklaşa bir kültür yarattığını biliyoruz…'

---