Akın akın geldi anılar, akın akın; dalga dalga... Kimi zaman gülerek, kimi zaman ağlayarak aldım kalemi elime. Kolay olmadı yazmak; zor başladım, zor bitirdim. En çok da sevgili insanlarımın satırlara sığmayacağından korktum. Yazdığım veya yazamadığım onca güzel insanla dopdolu geçen upuzun bir hayat ve belki yorgun ama insan sevgisi ve yaşam sevinciyle dopdolu bir yürek. Evet, zenginim, bu kitaba sığmayacak kadar çok anılarımda ve yüreğimde yaşayanlarda.
Anılarım ve yüreğimle yeni tanışanlara kocaman bir MERHABA!
Nereden başlasam teşekkür etmeye, nerede bitirsem?
Ah John Ah! Başımın tatlı belası... Tam elli beş yıl boyunca seninle beraber büyüdük, birlikte düştük, birlikte kalktık, üç çocuk büyüttük birlikte.
Hep şakalaşırdık, birimiz kitap yazsa, "Sana rağmen yazdım” diye not düşeceğiz diye.
İlk teşekkür ve ithaf sana...
Bahar, Bahar, Bahar... Bu kitap yazılırken yaz kış demeden evime baharı getiren Bahar Vardarlı... Otuz beş yıl evvel dernekte başlayan arkadaşlığımızın böyle bir dostluğa, paylaşıma dönüşeceğini kim bilebilirdi?

Ekim 2005 tarihinde Kolej’de “Dipnot Kitap” kulübünde babamla ilgili yaptığım konuşmanın ardından bir kitap yazma fikrini aklıma soktun yeniden. Daha önce düşünmüş ancak cesaret edip başlayamamıştım. Yazdığım takdirde yardımcı olabileceğini söylediğinde, “Sahiden mi?” diye sormuş, çocuklar gibi sevinmiş, heyecanlanmıştım.

---