Amiral Bristol Hemşirelik Okulu... Nişantaşı'nda Amerikan Hastanesi'nin hemen bitişiğinde bulunan binanın camlarından dışarıya bakıldığında, İstanbul'un Anadolu ve Avrupa yakası arasından akan Boğaz, masmavi Marmara Denizi'nden her zaman gölgeli Karadeniz'e kadar uzanıyor. Üzerinde binlerce deniz köpüğü renkli beyaz martıların uçuştuğu; kargaların ağızlarında taşıdıkları cevizleri damına düşürerek kırmayı başardığı; bahçesinde liseli genç kızların çığlık çığlığa oyunlar oynadıkları; organ chartları, serum askıları, tıbbi aletler, makineler, mankenlerle dolu derslikleri tebeşir tozu, kurşunkalem, silgi, kitap ve defter kokan; ama aslında kendisi hep deniz kokan, yatakhaneleri kirli çamaşırla dolup taşan, ama aslında kendisi hep çamaşır suyu kokan, ışıkları erkenden sönen, ama dolunayda camları hep ışıl ışıl yanan, cıvıl cıvıl bir doğa harikası, emsali olmayan ve artık asla olmayacak olan bir tablo gibi, sevgili okulumuz, içimizdeki ışık, bizim yuvamız... Amiral Bristol Hemşirelik Okulu'nda geçirmiş olduğum kırk yedi yılın anılarını kitaplaştırarak, okulumuzun sevgili mezunlarına sunuyorum. Anılarımı yazmak, duygu ve düşüncelerimi kâğıda aktarmak, siz okurlarımla paylaşmak istedim. Yazdım; çünkü yıllardır yazmadığım için suçlu, şimdi yazdığım için de mutlu hissettim kendimi. Elli yıllık anılarımı kitaplaştırmak benim için kolay olmadı. Meslekten emekli oldum ama yazmanın emekliliği hiç yok. Yazmak mutluluktur, anılarımı okurlarla paylaşarak onları da mutlu etmek istedim... Bazı kitapların başına bir not koyarlar: "bu kitapta anlatılan kişiler ve olaylar hayal ürünüdür" diye. Benim notum ise şu: Bu kitapta anlatılan kişiler ve olayların hiçbiri hayal ürünü değildir!

---