Ailede önce babam tanıştı onunla. A1tmışlı yıllarda Yunan Antologyası adlı kitabını hazırlarken bu Bizanslı ozanın şiirlerine de yakınlık duymuş ve üç şiirini çevirerek seçkisine katmıştı. Kitabın en güzel şiirleri arasındaydı bence bu üç epigramma ve neden bilmem - o zamanlar Mabeyinci Pavlos dendiğinde sanki bir baba dostundan söz ediliyormuş gibi gelirdi bana. Daha sonra, ne zaman eski Yunan yazınıyla, şiiriyle ilgili kitaplar karıştırsam hep bu ad çıktı karşıma; her karşılaştığımda beni şaşırtan, etkileyen şiirlerini çevirmeyi de düşündüm birkaç kez. Ve her seferinde bir şeyler, beni engelledi. Ama bu yılbaşlarında bir dergi için küçük bir Bizans şiiri seçkisi hazırlama uğraşına giriştiğimde Mabeyinci'nin de semtine uğradım ve bu kez elimden bırakamadım şiirlerini; bu kitaptaki çeviriler de bu çalışma sırasında - ve sonrasında - birbiri ardından, neredeyse bir solukta oluşuverdi. Mabeyinci Pavlos ya da özgün adıyla Paul os Silentiarios... İlk karşılaşmada insana çok çarpıcı gelen bir san bu "Silentiarios". Sessizliği, suskunluğu sağlayan kişi! "Ozan adlarının en güzeli" diyor Robert Brasillach (o lanetli Brasillach), Yunan Antologyası'ndan Fransızcaya aktardığı seçkide ve ekliyor: "Bu adı Patrice de la Tour du Pin bulmuş olabilirdi; ama ne yazık ki silentiarios, düpedüz mübaşir demek". Silentiarios' a karşılık "Mabeyinci" yi kullandı Oktay Rifat. Daha önce kimse bu hemşerimiz ozanla ilgilenmiş, adını çevirmeye kalkışmış mıydı bilmiyorum; bu uyar lama ad "tuttu" da diyemiyorum; çünkü o günden sonra Mabeyinci'yi sanırım yalnızca bir kişi, Cevat Çapan kullandı ve bu adla bir iki şiirini daha çevirdi dilimize.

---