24 Ocak 1980'de devreye giren ve o günden bu yana ufak tefek farklılıklarla da olsa uygulanan istikrar paketinin Türkiye ekonomisine genellikle olumsuz bir etki yaptığı kanısındayım. Gene de, hiç olmazsa bir konuda, 1970'Ier ortasında başlayan ve 24 Ocak istikrar tedbirleri ile noktalanan bunalımın bir yararı oldu: iktisat politikası ile ilgili tartışmalarda ve kamuoyunun bu tartışmalara olan duyarlılığında ciddi bir nitel sıçrama belirdi. Profesyonel iktisatçıların, örneğin, T. Berksoy'un, K. Boratav ve arkadaşlarının, O Ulagay'ın, Y. Kepenek'in son dönemde yayınladıkları kitaplar, hemen akla gelen son derece önemli yapıtlar; iktisat Dergisi'nin, Bilim ve Sanat'ın ve Toplum ve Bilim'in sayfalarında M. Durdağ'ın, T. Cavdar'ın, S. Gürsel'in, T. Tayanç'ın, T. Berksoy'un, İ. Önder'in ilginç makaleleri çıktı. Büyük gazetelerde, sokaktaki adamın güncel yaşamı ile bağlantı kurmayı başarılı bir şekilde becerebilen iktisat sayfaları oluştu. Yeni iktisat dergileri yayınlanmaya başladı; günlük iktisat gazeteleri yerleşti ve güçlendi. İktisat politikası sorumlularının fahiş hataları gözler önünde yapabilmesini ve bunlara rağmen kamuoyu tarafından kolayca aklanmasını engellemekte yeterince güçlü olmasa da, Türkiye'nin sorunlarını iktisat bilgisi ve sağduyu düzeyinde ele alan yeni bir düşünce odağının oluşmakta olduğuna dair işaretler var. 1980 sonrasında yazdığım ve ancak sınırlı bir okuyucu kütlesine hitap edebilen dergilerde yayınlanan iktisat politikası ile ilgili makalelerini bu kitapta toparlanma kararı, söz konusu yeni iktisadi düşünce (ve eylem = politika) dağının tartışmalarını daha geniş bir çevreye yayma umudunu taşıyor. Aslında, Türkiye ekonomisinin idam fermanı 12 Mart hükümetlerinin üst üste yaptıkları inanılmaz hatalarla imzalanmıştı. 1976 ortalarına kadar, işçi 'dövizleri ve DÇM'ler biçimini alan çok özel bir dış konjonktür, birkaç eksantrik iktisatçı dışında herkese, ekonomideki refah ve hızlı büyüme görüntüsünün altında yatan acı gerçeği göz ardı etme olanağının süregelmesi yönündeki arzusunu anlamak, hatta onun bu arzusuna yakınlık duymak doğal bir his. Ancak, ekonominin kaderini elinde tutan politik sorumluların olayın ciddiyetini· nasıl olup da kavrayamadıklarını anlamak mümkün değil...

---