Onu ilk defa bir haziran günü (Sazlı Pınar) yolunda gördüm. İnce bir ırmaktan geçen eski bir köprünün başında bir ihtiyar köylü ile konuşuyordu.
Yakası kapalı hâki ceketi, tozlu dolakları, iri dolgunca vücuduyla bende evvela bir çiftlik kâhyası tesiri uyandırdı. Beyaz güneşliği yüzünün yarıdan ziyadesini kapamıştı. Yalnız uzunca sivri çenesiyle gülümseyerek konuşan dudakları görünüyordu.
Yanmda dizgini boynuna bırakılmış güzel bir kula at vardı.
Efendisi konuşurken at köprünün harap ayakları arasında, suyun içinden bitmiş gibi görünen, kenardaki çürük tahta parmaklığı baştan başa kaplayan bir sarmaşığın yapraklarını yiyordu.
Yanından geçerken selam verdik. Jandarma arkadaşım:
- Keyifler iyidir inşallah bey, dedi.
Bir an başını kaldırmıştı. Bu kıyafette bir kır adamından umulmayacak kadar güzel, ince çizgili bir çehre, iki munis siyah göz gördüm...

---