Spadori al Duomo otelinin lobisindeki oturma bölümünde rahat koltuğa kurulmuş viskimi yudumluyorum, tam karşımda oturmakta olan Barlay Holding'in Chief Executive Officer'ı ya da kısaca CEO'su olan Nerki bitmekte olan sigarasını söndürüp önündeki büyük konyak bardağından bir yudum alıyor, paketinden bir sigara daha çıkarıp yakıyor, heyecan ve mutluluk karışımı bir tavırla anlattıkları şeylerle ilgilenmiyorum, bu tür palavralar beni sarmaz, CEO'ların; "şirketin geleceğine yön veren insanlar" oldukları hakkında bir ekonomi dergisinde okuduğum yazı geliyor aklıma elimde olmadan gülümsüyorum. - Sıkı bir anlaşma oldu, siz ticari zamanın insanısınız, istediğinizi koparıp almasını beceriyorsunuz. Bu iltifata karşılık vermelimiyim diye düşünüyorum, ardından boş veriyorum, koltuğunun yanında duran buraya geldiğinde boş, şimdiyse dolu olan kahverengi çantasına bakıyorum. Ücretini fazlasıyla ödedim, o yüzden saçmalıklarını dinlemeye niyetim yok, onunla olan işim bitti, bir daha iş yapar mıyım? Eğer bir fırsat çıkarsa ve yine bana böylesi bir lojistik sağlarsa neden olmasın? - Benim küçük yardımımın da etkisi olmadı değil, ama işin üstesinden çok iyi geldiniz. Spadori Caddesi'ndeki bu otelden yarın ayrılacağım, viskimden bir yudum daha alıyorum. Bu haini, kendi şirketini satan bu ruhsuzun sesini daha ne kadar işiteceğim? Sahipleri Milano'nun köklü ailelerinden biri olan ARTE MODERNO şirketinin ihalesi için Barlay Holding'le benim şirketim kaldığında, hiç utanmadan bana yıllardır çalıştığı şirketi satmayı, arkadan vurmayı teklif etti, ben de bu kararı satın aldım. Verdiğ i bilgiler ışığında dünkü ihale bende kaldı, o da gelip benden sakalını aldı. Bu kerkeneze verdiğim parayı maliyete ekleyeceğim, işi de fiatından daha ucuza taşeron bir firmaya yaptırıp kalanını da indireceğim. Bu gün öğleden sonra başlangıç avansını EFT ile İstanbul'a yolladım, yarın da ben... Milano güzeldi. ARTE MODERNO'nun sahibi Antonio işi kutlamak için SAVİNİ'de harika bir akşam yemeği verdi... Bistro Duomo, Marino Alla Scala, Alfredo Gron, Son Bernarde, L'Assasione, La Sca!etta, Al porto, Da Giocomo, Giannino, Mauro gibi restoranlarda yemekler yemiştim, ama her nedense SAVİNi'ye hiç gelmemiştim. Şirketin küçük hissedarlarından olan Antonio'nun yeğeni Carlo, SAVİNİ'nin 1876'dan beri hizmet verdiğini söyledi. Milano daha Avrupai, daha kuzeye yatkın bir kentti. Ve her gelişimde de Klasik İtalya'dan biraz daha uzaklaştığını hissediyorum, tıpkı Venedik'in giderek sularla kaplanması gibi...

---