Ogilvy, Seguela, Bernbach gibi; dünya reklamcılığında yıldızlaşmış, tabuları yıkıp çığır açmış isimler, gerek kurumsal gerek kişisel teorilerini kitaplaştırarak reklamcılık literatürünün oluşmasına katkıda bulundu, iletişim fakülteleri de reklam teorisi üzerine birçok akademik yayın yaptı. XX. yüzyılın son çeyreği boyunca reklamcılık önce meslek, ardından iletişim biliminin alanlarından biri olarak tanımlandı.
Piyasa ekonomilerinde büyük ortaklıklar, uluslararası ağlar kuruldu ve reklamcılık, hizmet ve sanayiye katma değer sağlayan en etkin oluşum haline geldi. Ünlü reklamcılar arasında mesleğini alaya alanlarda oldu, bilişim çağı ve yeni medyayla uyumlu reklamcılık teorisi geliştirenlerde.
Bu tarihsel süreç boyunca konuşanlar, yazanlar, dinlenenler hep 'büyükler’di. 0 'büyükler' kimi zaman tırnaklarıyla kazıyarak dev değerler oluşturmuş dahilerdi, kimi zaman da sektörü en ince ayrıntısına kadar irdeleyip gözlemleyen araştırmacılar.
Reklam ajanslarının kendisi ise konuşmadı.
Kişisel çabalar ve yaratıcı tekil hamlelerle sıçrama yaratma dönemi artık geçti. Reklamcılık bugün bulunduğu platforma ulaşana kadar, -her ne kadar herkes kurumsallaşmadan bahsetse de- kişilerin isimleri ön planda oldu. Ama zaman içinde kişiler gitti, kurumlar ise dönüşümlere dayanabildiği ölçüde kalıcı oldu.
Bu gelişim süreci Türkiye'de de çok farklı olmadı. Büyük ekonomilere göre ölçekleri farklı da olsa, bu ülkede de reklamcılık sektörünü efsanevi kişilikler yarattı. 1950’li yıllardan başlayarak, henüz ‘küresel’ sözcüğü kullanılmazken uluslararası pazarlama ağı kurmuş reklamverenlerin Türkiye pazarına girmesiyle mesleğe atılanlar, duayenliği üstlendi. Ardından bölünmeler, yabancı ortaklıklar ve uluslararası ağlara katılmalar yaşandı. Entelektüel kimliği öne çıkan reklam yazarlarının iletişim ve pazarlama üzerine derin bilgileri yoktu belki, ama sektör yazı üstatlarının yaratıcılığıyla ve televizyonun gündelik hayata girmesiyle kendini giderek daha fazla gösterdi...

---