Kütahya' da Vahit Paşa Kütüphanesi'nde pek değişik, pek güzel bir büyük insan. Önüne eski yazma kitaplar yığılmış... Onları bir bir elden geçiriyor. Ara ara Müdür Hamdi Aydın'la bir iki şey konuşuyor... Ziyaretine Belediye Reisi Ethem Bey geldi. Kendisini Akademi hocalarından diye takdim etti. Halbuki asli vazifesi üniversitede hoca... Akademi kelimesi benim gözlerimi açtı. Kütüphane müdürüne bir ara dışarıda benden bahsetmesini söyledim... "Yaptığı şeyleri getirsin, bir göreyim" der. Ben başladım ne buldumsa önüne sermeye. Defter yapraklarına yapılmış değişik mevzularda şeyler. "Bunları nasıl yapıyorsun?" sualine, oturduğum yerde ezberden cevabını verdim: "Otur bakalım" der ve bir kitap açar. "Oku resimlendir" der... Zannederim Kütahya'nın Sarıkız Efsanesi... Kâğıt kalem verir, yapar veririm. "Hımm..." der, bir de bir kır namazgâhı tarif eder. Onu da yaparım... "Ben gidinceye kadar buradan ayrılma" diye alakasını gösterir. Tanışma o tanışma. Ben liseye devam ediyordum. Bitirmeme lüzum görülmedi... O gün benim Akademili olmam onun o güzel kafasında hüküm giymişti. O bir iki gün zarfında Vali Hamit Oskay ziyaretine geldi. Ben o gün mahallenin adamları ile işe gitmiştim. Bir yaz çalışırsam Akademi'ye gidecek parayı biriktiririm diyordum. Fakat dediğim gibi, hiçbir şeylere gerek kalmadı. Vali, hocadan tarizle karşılaşınca hemen 250 lira gibi bir tahsisat çıkararak meseleyi halletmişti. Ne var ki Kütahyalıların hiçbir şeylerden haberleri olmadı. Vali değişmesi işi kapattı. Biz Akademili olduk ve nazarı dikkati celbedecek şekilde işe başladık. O sene benim ismim radyodan okundu. (Kütahya gene uyanmadı...) Bir şey var ki Süheyl Ünver Hoca bana verilen emeğin pek boşa gitmeyeceğini görmüş ki, işi sonuna kadar takip etmiştir. Benim gibi daha kimlere ne yardımlarda bulunmuştur...

---