İnsan “düşünen” ve “eylemde bulunan”, fiziksel ve toplumsal çevresine etki eden, birbirleriyle karşılıklı bağıntılar kuran bir varlıktır. Bu açıdan toplum içindeki davranışlarım keyfi olarak yapamaz. İnsanlar mademki topluluk hâlinde yaşamaktadır o zaman toplumsal uyumu, işbirliğini en iyi şekilde sağlayarak davranış tarzları üzerinde düşünmelidir. Dolayısıyla yeıyüzünde bütün insanlara öğütlenebilecek eylem ilkelerinin veya belirlenmiş temel kavramların olması doğaldır. Bu kavramları ahlak ilmi analiz eder. Ahlak ve felsefesi üzerine çalışmalar her dönem ve her düşünce ekolünde önemli yer tutar. İlahiyat Fakültelerinde okutulan “İslam Ahlakı ve Felsefesi” derslerine dair müfredat çalışmaları sırasında, ilmi süreklilik açısından OsmanlI’nın son dönemlerinde neler yapılmış, neler okutulmuş diye araştırmalar yapmak gereklidir.
Bu nedenle İslam Ahlakı ve Felsefesi dersine materyal temin etmek için araştırmalar yaparken benzer kaygılan yaklaşık yüz yıl önce duyan ve dönemin önemli eğitim kurumlannda görev yapan ve eseri ders kitabı olarak okutulan Abdurrahman Şeref Bey ile manen tanıştık. Günümüz Türkçesine aktanmım yaptığımız bu eser, Maarif Bakanlığı ve Yayınlan Müdüriyeti’nin izniyle Karabet Matbaasında 1318/1902 (147 s. 18 cm) yılında yayımlanmıştır. Literatürü tararken Abdunahman Şeref Bey’in metni içerik olarak bize çok uygun geldi. Çünkü müellif bu metni, dönemin iki önemli okulu olan, Mekteb-i Sultani’de (Galatasaray Lisesi) ve Mülkiye Mektebinde (Siyasal Bilgiler) okutmuştur. Bu iki okulda hem idarecilik yapmış hem de öğretim görevlisi olarak çalışmıştır.

---