A. BİRCE KAYALAR ABACI
01. Ağustos. 1952
“Senin yolculuk nereye belli mi Mavi?”
“İstanbul’muş, artık şansıma. ‘Neresi?’ diye düşünüp dururken kendimi bu gemide buldum. Ya sen Kırmızı?”
“İskenderun. Orası İstanbul’dan da uzak sanırım. Zaten uzağa gitmek istiyordum. Tam istediğim gibi oldu. Bu arada, mavi de yakışıyor sana ha.”
“Sana da kırmızı yakışıyor. Kara göründü. Neredeyse bir aydır yoldayız değil mi?”
“Öyle öyle. ‘O uçsuz bucaksız deniz nasıl biter?’ diyordum. ‘Hayallerimin yakınına mı gidiyorum, yoksa hayallerimden daha mı uzaklaşıyorum,’ diye dertlendim durdum. Artık yolun sonuna geliyoruz.”
“Uzaklar diyorsun, hayaller diyorsun söylesene ne var aklında? Ayrı yollara düşmeden anlat bari.”
Macera olsun, heyecan olsun ya da ne bileyim gizli işlerin peşinden koşayım... 

---