Bu kitapta. 1908 Jön Türk Devrimi'nden sonraki OsmanlI hükümetlerinin nasıl hir dış siyaset ortamıyla, hangi büyük sınamalarla karşı karşıya kaldıkları ele alınmaktadır. Esas itibarıyla da Avrupa'da emperyalist Büyük Güçler arasında kızışan rekabetin OsmanlI İmparatorluğu üzerinde nasıl bir etki icra ettiğini ortaya koymak, bu karmaşa ve emperyalist saldırı ortamında Osmanlı İmparatorluğunun bundan tam bir yüzyıl önce farklı bir çözümün yokluğunda Birinci Dünya Savaşına giriş nedenlerine ve bunun cereyan tarzına açıklık getirilmek istenmiştir. 1912-1913'te Balkanlar’da Türk ve Müslümanların başına gelen Facia ve 1915’te Ermeni milletinin başına gelen Felaket üzerinde de siyasi tarih açısından olabildiğince ayrıntılı bir şekilde durulmuş, böylece, halen oluşturulmasına gayret edilen adil hafızaya doğru yürüyüş bir derece olsun kolaylaştırılmak istenmiştir.
Bu çerçevede, son Osnıanlı hükümetinin memleketin içine gark olduğu bin bir türlü güçlüğe ve her türlü dezavantaja rağmen Birinci Dünya Savaşında yer almayı tercih etmiş olmasının, imparatorluğun had safhaya varmış beka sonuıu göz önünde tutulmadan anlaşılmayacağı; Almanya’yla ittifak tesisi ve Birinci Dünya Savaşına giriş kararlarının esas İtibarıyla realpolitiğin gereklerinin yerine getirilmesi olduğu ve bu yönde zamanlıca karar verildiği görüşü savunulmaktadır.
Bu çalışmada ne zaman “Jön Türk" denilmişse, Prens Sabahaddin ve grubu yahut bu grupla bağlaşıklık içinde türeyen Ahrar Fırkası yahut Hürriyet ve İtilaf gibi muhalif oluşumlar kast edilmiş değildir. “Jön Türklük" ancak başından somuta değin tüm meşakkatiyle katlanılıp taşınmış olduğunda kendi anlam bütünlüğüne karışabilen bir vasıf, siyasi bir kavramdır... 

---