Bu kitaptaki; yazılardan çoğunu 1965-1966 yıllarında gazete ve dergiler için yazdım. Sonradan arasından bazılarını Remzi İnanç seçerek küçük bir broşürde yayımladı. O zamanlar, o denli bezgindim ki, yeni bir iş tutuyordum, yazarlık çizerlikle ilgilenmeye vaktim olmadı. Remzi'nin seçtikleri ve bastıkları ile yetindim. Çıkan kitabı sevenler olduğu, ilgi topladığı halde ben o kadar sevememiştim. Oturdum, çoğunu yeniden yazdım, birçoklarını da kitaptan çıkardım. Bu yazdıklarım benim için yenidir, daha geniş kapsamlıdır. Bu kitapta neyi anlatmak istiyorum? Anlatmak istediklerim açıktır, bir kuşağa burjuva yöneticilerinin polis oyunları ile nasıl kıydıklarını anlatmak istedim. Benim gazete ve dergilerde yazmaya başladığım zaman, böyle konuları yazanlar pek yoktu. Belki o zamanlar, böyle şeyleri yazmak bir cesaret işiydi. Ben yazmayı göze aldım, çünkü İsmet Paşa hükümetleri zamanında Bayındırlık Bakanlığı'nda basın danışmanıydım da... Bir tür iktidara yakın bulunuyordum. Vatan gazetesinde köşe yazarlığı etmeme, Yön'de haftalık fıkralar yazmama. dergilerde görünmeme göz yumuyorlardı. İsmet Paşa iktidarından yana olarak, kendi dışlarında kalan sağa çatmamı hoş karşılıyorlardı. Nitekim 1965'te Demirel tek başına iktidara geldiği zaman, ülkenin başka işleri yokmuş gibi ilkin beni Bayındırlık Bakanlığı'ndan uzaklaştırdı. O zamanlar Adalet Partisi'ni tutan -sonraları Demirel'le kanlı bıçaklı olan- Adalet gazetesinde bir yazar beni ele almış ve işten uzaklaştırılmamı sağlamıştı. Gene işsizlik yıllarım başladı, meslek değiştirip "Kalem" diye bir içkili lokanta açmak zorunda kaldım. Bu serüvenimi Pulsuz Tavla kitabımda anlattım.

---