Dün, Galatasaray spor kulübünün bayramıydı. Bir kaç hafta evvel tıpkı Galatasaray lisesinde okuyanların yaptıkları gibi, bütün kudret ve kuvvetini o irfan müessesesinden alan Galatasaray kulübü de, faal sporcularının hepsini ve bu gün artık spor yapmıyan azanının büyük bir kısmını gene mektebin bahçesinde topladı.
GalatasaraylIlar, Çoban Mehmedin çelik pazılarile taşıdığı şanlı Türk bayrağının ve daima onu takip eden sarı kırmızı bayrağın arkasında, uzu bir kafile halinde, istiklâl caddesini dolduran halkın alkışları arasında, Taksim stadyomuna gittiler. 30 sene evvel, Galatasaray kulübünü kuranlardan biri sıfatile, ben de bu kafileye dahildin.
Beyoğlu sokaklarında mızıkaya ayak uydurmuş geçerken biraz başımı çevirip arkaya baktım. Dimağ ve beden terbiyesine ayni derece de ehemmiyet veren bu yaşta GalatasaraylIlardan mürekkep muhteşem kafilenin bir ucu Taksimde, öteki ucu mektepteydi. Düşündüm ki sarı kırmızı bayrağın arkasında, bu spor bayramına iştirak edenler, o bayrağa gönül verenlerin belki de onda biri değildir. Kulübün memleketin her köşesine dağılmış daha binlerce azası vardır, ki bu güzel bayramı gazetelerde tahassürle göreceklerdir....

---