Türk toplumu dinamik bir gelişme süreci yaşamaktadır. Bu süreç kendisini değişik alanlarda ve değişik biçimlerde göstermekle birlikte; baş ta kendisini nüfus artışı olarak göstermiş, bunu takiben nüfus artışı bir göç olgusunu ortaya çıkararak bir yanıyla mevcut kentlerin kalabalıklaşmasına yol açarken, diğer yandan ekonomik gelişmeyi belli doğrultularda kamçılamıştır.
Bu gelişmelere bağlı olarak toplum gelişme dinamiği bir yandan olumlu gelişmelere sahne olurken; diğer yandan da, bu gelişme sürecine bağlı olarak bazı olumsuzlukların ortaya çıktığı ve giderek yapısal bir nitelik kazanmaya başladığı görülecektir.
Türkiye'nin gelişme dinamiğini ortaya koyan nüfus artışının ilk ortaya çıkan belirtisi çocuk nüfusunda görülen artıştır. Türk toplumunun artan bir yüzde ile çocuk nüfusuna sahip olması, yarınımız olan genç kuşaklan bize kazandırırken; diğer yandan da, bazı ön görülemeyen gelişmelere bağlı olarak, büyük şehirlerde ve özellikle İstanbul'da yoğunlaşan iç göç hareketi, çocuklar için bir çok olumsuz koşullann hazırlayıcı etkeni olmuştur.
İstanbul'un mevcut yerleşim alanlan, alt yapısı içinde yer bulamayan bu nüfus, bir yanda gecekondu inşa ederek, plansız bir biçimde yerleşim ve konut sorunlarına çözüm bulurken; diğer yanda, geçimlerini temin için kayıt dışı ekonomi içinde istihdam olarak, ayakta kalmaya çalıştılar.
İstanbul kenti için söz konusu edilen sorunlar 1950'lerin sorunları değildir. Belki bazı sorunların kılık değiştirerek varlıklarını sürdürdüklerinden söz edilse bile, toplumsal göstergeler, işin başlangıçtaki gibi olamadığını göstermektedir.
Belki de İstanbul için değişmeyen yön çocuk nüfusunun, genel nüfus içindeki payını arttırması ve değişmiş de olsa karşılaşılan her sorundan -biz farkında olmasak da- gerek aile ortamında, gerekse diğer toplum ilişkilerinde çocukların büyük oranda etkilendikleridir...

---