Ocağımız Sönmesin

Yazar : Refik Özdek
Yayın Tarihi : 1989
Dil : Türkçe
Sayfa Sayısı : 300
Ölçü : 12 x 19,5 cm
Yayınevi : Ötüken Neşriyat

Beş atlı, şehrin ana caddesinden Büyük Meydan'a doğru ağır ağır ilerliyordu. Yolun iki yanına dizilmiş suskun kalabalık kımıldamadan, gülümsemeden bakıyordu onlara. Önde, kır atının üzerinde ilerleyen, Mutasarrıf Sait Paşa idi. Bir at başı geriden paşanın yaveri, Tulça Müftüsü ve iki yüksek memur geliyordu. Yassı taşlara sürtüldükçe kıvılcımlar çıkaran çelik nal seslerinden başka bir ses duyulmuyordu onlar geçerken. Sait Paşa'nın aklından Tuna Valisinin telgraf emri çıkmıyor, gözlerinin önünden bundan önceki her gezisinde gördüğü çocukların hayali gitmiyordu. Bir bayram sevinciyle önünde yanında koşuşan, onu alkışlayan cıvıl cıvıl çocukların hayali... Ama o gün yolun kenarında çocuklar koşuşmuyordu. Oysa çocuklardı ona en büyük sevinci, en büyük ümidi veren... Ve şimdi en büyük kaygıyı veren! Sessiz kalabalığa, yakınında olanların gözlerinin içine baktı. Kirpikler ok olup yüreğine saplanıyor, gülümsemeyen dudaklar gürz olup sırtına iniyordu. Nasıl anlatacaktı onlara büyük göçün kaçınılmaz olduğunu! Atlılar meydana doğru yürüdüler. Asıl kalabalık oradaydı. Paşa'nın o gün bir konuşma, bir açıklama yapacağını düşünerek orada toplanmışlardı. Halkın arasına girip orta yerde durdular. Kalabalık arasında bulunan ihtiyarlara yol açıldı ve onlar atlıların yanına sokulup selam durdular. Çıt çıkmadı o kalabalıktan. Paşa, "Nah şuramdasınız" dercesine, sağ elini kalbinin üzerine koydu. Hiç bir şey söylemeden öylece durdu. Sonunda "konuş" diyen bakışlara dayanamadı ve müftünün yüzüne "Sen bir şeyler söyle" der gibi baktı. O zaman müftü, başını daha da yükseğe kaldırarak dikkatleri çekti. İlerlemiş yaşına rağmen gür çıkan sesiyle şöyle dedi: - Biz anlarız bizden olanları!
******