Mach 1'dan Mektuplar

Yazar : Sevim Burak
Yayın Tarihi : Kasım, 1990
Dil : Türkçe
Sayfa Sayısı : 279
Ölçü : 11,5 x 19 cm
Yayınevi : Logos Yayıncılık
Bahsi Geçen : Karaca Borar

Sevim Burak annem, 1983'ün son günlerinde bir hastane yatağında kalleş ve yenilmez ölümü tekmeleyerek, onunla boğuşarak öldü. Haberi New York'ta aldığımda, cenazede Nezahat Çelik ve arkadaşım Oya vardı (Mektuplarda çok sık adı geçecek, Oya, New York City'de uzun yıllarımı paylaştığım arkadaşımdı. Annemin ölümünden sonra beş yıl daha birlikte olduk). Sevim Burak'ın kefeni, senelerce hain bir inatla işlenmiş -sonradan masalara serilip üzerinde ağlanmak üzere- son çiçekleri hastane günlerinde gergeflenmiştir. Keder ve üzüntü öğreticidir, çünkü gerçekten sevilen şeylerin, acıların yüreğe işlenişlerinde görkem ve unutulmazlık vardır. Sevim Burak ve benim için de böyledir. Bu iddianın altını çizerken, bir Eylül ayına ait (senesi belli değil) elimde olan -kitapta yer almayan- çok karalanıp yazılmış, acı dolu mektuptan bir iki bölüm. "Elfe'nin okula başlaması hepimize hüzün verdi, ağlaşarak oldu. "Babasız kız olmak istemiyorum ben" diye ağlamaya başladı. Pazar günü telefonda -Babamın sesini duyacağım diye- çok bekledi. Telefon çalmayınca çok ağladı. Sonunda "Karaca Ağabey'im beni okul merasimine götürsün 'babam' zannederler" diye okula Karaca'yla gitti. İşte, her üzüntünün de bir çaresi bulunuyor sonunda…
******

Oktay Aras Kitaplığındaki Karaca Borar Kitapları (2)